prustha's profilespicypippyPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
June 15 ปิ๊ปปี้ เวอร์ชั่น อัพเดตกลับมาแล้วคะเพื่อนๆ
ขอโทดทีน้า
ที่ห่างหายจากการ
อัพสเปซ
ไปนานโคตรๆ
จนทกคนด่าแล้ว
555
โอเคไม่ต้องพูดให้มาก
มาเริ่มกานเลยดีก่าเนอะ
ก้อกลับมาจากเมกาได้
ประมาณ 1 อาทิตย์แล้ว
อยู่ในเวอร์ชั่นปรับตัวอยู่
เพราะเวลามานไม่ตรงกาน
อยากจะบอกว่าคิดถึง USA
จางเลย ใจจิงถ้าไม่ติดเรียน
ก้ออยากจะอยู่ที่นู่นให้นานๆ
เพราะการใช้ชีวิตที่นู่นง่ะ
มานทามให้เรามีอิสระ คิดเอง
ทำอะไรเองเป็นมากขึ้น แถม
เพื่อนเพื่อนยางน่าร้ากกานทุกคน
คอยดูแลเป็นห่วงกานอยู่ตลอด
โชคดีจังเลยที่ได้ไปเก็บเกี่ยว
ประสบการณ์ดีดีจากที่นู่น
แล้ววันหลังถ้ามีโอกาสก้ออยากที่จาไปอีก
โอเคจบไปหนึ่ง
พอถึงเมืองไทย
อยากกินอาหารไทยไปซะหมด
กลับมาขอส้มตำเป็นอย่างแรก
เฮ้อแต่เซง ไปซื้อมากิน
เค็มปี๋เลย ไม่ประทับจายเลย
มื้อแรก แย่ๆๆๆๆ
พอมื้อที่สองได้ไปกินฟูจิ
กะเพื่อน 2ต่อ2
เฮ้อๆๆแต่จะมีความสุขก่านี้
ถ้าได้ไปกะแฟน 555
กลับมาจากนู่นรู้สึกกินเก่งขึ้น
ซวยแน่ๆตู
จบอีกเรื่อง
ต่อไป
การเปิดเทอมวันแรก
คือมะวานค่ะ
เซงโคตรๆๆๆ
มีเรียน 9.30
ปกติจะออกจากบ้าน8.45
แต่มะวานค่ะ
รู้ว่าเปิดเทอมวันแรก
เลยเผื่อเวลากันรถติด
โอ้โหเพื่อนขา
ออก 8.15
ขับออกจากหน้าบ้าน
ติดแหง็กไม่ขยับเลย
เซงมากมาย
กว่าจะถึง 10.30
ยังไม่เท่าไหร่เวลาสูสี
แต่พอเดินไปถึง
กรี๊ดๆๆอาจานเดินออกมาจากห้องแล้ว
คาบบ่ายก้อไม่มีเรียน
สรุปมะวานไปฟรีเลย
แต่ก้อยังโอเค
ไปนั่งเม้ากะเพื่อนๆต่อ
แถมไปดูหน้าเดกๆเฟรชชี่
ที่น่ากิน(รึป่าว)
ก้อโอเค อารมเลยดีขึ้นมาบ้าง
อีกอย่าง
มะวาน
เซงมากๆๆ
นั่งเม้าไปเม้ามา
เพื่อนชวนไปดัดผม
ก้อเลยบอกเคเค
ไปก้อได้เพราะหัวเริ่มคลายแล้ว
เพราะของเก่าดัดมา 8 เดือนแล้ว
กลับมาจากเมกาผมยาวมากมาย
เลยอืมๆไปดัดซะหน่อย
เผื่ออยากเปลี่ยนลุค
โอเคไปถึง
วนหาที่จอดอยู่นานโคตร
แถมต้องเสียค่าจอดอีกเปนร้อย
แถมไปรอชั่งกว่าจะมาอีก
พอเริ่มสระผมเสด
ช่างก้อมาซอยผมให้ดิช้านค่ะ
ปกติเค้าต้องถาม
แต่พี่คนนี้อยู่ดีมาซอยผม
ซอยไปซอยมาเราก้อไม่คิดไร
เหนสไลท์ผมอยู่ดีดี
แต่เอาไปเอามา
กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆ
เค้าซอยให้หนูจากที่ผมยาวๆ
จากกลางหลังเหลือแค่คอค่ะ
เลยรู้สึกเสียเซลฟ์มากมาย
แต่ก้อช่างมานสบายหัวดี
แต่ไม่รู้น่าเกลียดป่าว
ไว้จาเอารูปมาลง
เผอิญเสียเซลฟ์เลยไม่กล้าถ่าย
5555
ก้อแค่น้านแหละ
เผอิญวันนี้อารมขี้เกียจไปเรียน
เลยโดดดีก่า
เพราะมีคาบบ่ายคาบเดียว
เลยมีเวลามาอัพสเปซนี่งานคะ
เข้าจายยัง
อิอิแล้วงัยมาเม้าให้ฟังใหม่นะ
ไปและ
ขี้เกียจไปหมดเลย
อยากอยู่นิ่งๆ
นึกถึงครายบางคน
ให้หายคิดถึง
(5555)
สงสัยจะเป็นเอามากเลยเรา
โอเค
บับบาย
โชคดีในการเปิดเทอม
ตั้งจายเรียน
เทคแคร์คนอ่านทุกคนค่ะ
จุ๊บๆๆๆๆๆ
April 12 My VacationHi
GuyS
หวัดดีค่ะเพื่อนๆ
ตอนนี้
กะลังอยู่
เวอร์ชั่นพักร้อน
มาไกลถึง
เมกา
แอบเบื่อมากมาย
ไม่มีไรทาม
นอกจากทามงาน
ที่ไม่ค่อยคุ้มค่าเงิน
แต่คงจะต้อง
สู้
ต่อ
ไป
เพื่อ
เงิน
ฮ่าฮ่าฮ่า
อยากบอกว่าตอนนี้
คิดถึงเมืองไทยมากมาย
คิดถึงเพื่อน บ้าน และสงกรานต์
กรี๊ดๆๆๆๆๆ ปีนี้เค้าพลาดแหง่ๆๆๆ
เก็บบรรยากาศมาฝากด้วยนะ
แล้วงัยจะได้ไปอัพข่าวต่อ
ปล. ใกล้วันเกิดแล้ว
เพื่อนๆอย่าลืม
ติดต่อมา
หรืออวยพร
ในบลอคก้อได้
เค้าไม่ว่าหรอกนะ
แค่ใช้ใจก้อพอ
กร๊ากๆๆๆๆ
เคเคไปแล้วค่ะ
ไว้ว่างๆจะมาอัพอีกน้า
คิดถึงมากมาย
ทั้งเพื่อนและพี่และพ่อแม่
อีกทั้งหนุ่มๆ ฮ่าๆๆๆๆ
อย่าลืมติดไม้ติดมือมา
จากสงกรานต์มั่งนะ
คริๆๆๆๆ
Good
Bye
My
Guys
March 07 วันว่างช่วงปิดเทอมซาหวาดดีค่ะ
เพื่อนๆทั้งหลาย
คิดถึงเพื่อนๆจาง
คือแบบว่า
ไม่ได้อัพสเปซ
มาเปนเดือน
เพราะว่า
อารมณ์ช่วงนั้น
ห่อเหี่ยวเหลือเกิน
ไม่มีรมณ์ทามไรเลย
เหนอะไรก็ขี้เกียจไปหมด
ก้อเลยปล่อยให้สเปซร้างมานาน
แต่วันนี้
กลับมาแล้ว
เพราะความที่ว่าง
ว่าง
ว่าง
ว่าง
มากๆเลย
เลยขอมาอัพสเปซ
ก่อนที่จะไม่อยู่อีก 3 เดือน
มาเริ่มกันเลยมะ
พร้อม
ARe
U
ReadY?
เริ่มเลยเรื่องแรก
ที่ไม่ได้อัพคงเป็นเพราะว่า
ตอนนั้นประมาณปลายเดือน มค
เป็นช่วงเวอร์ชั่น เหนื่อยล้า
จากการรับน้อง และจากการสอบมิดเทอม
อะไรต่างๆมากมาย เลยทำให้ไม่ได้มาแตะสเปซเลย
ถึงแม้ว่าจะเล่นเอ็มทุกวันก้อตาม
พอขึ้นต้นเดือนกุมภา
เดือนแห่งความรัก
แต่เผอิญ
ไม่มีความรักในช่วงนี้
เพราะว่าอยู่ในเวอร์ชั่นเหี่ยว
ใครๆก้อไม่สนจาย
เลยไม่ได้ให้ความสำคัญกะ
คำว่า Valentine
อีกต่อไป
แต่เราก็ยังมีความรักให้คนที่รักเรา
เหมือนเช่นเคยนะจ้ะ
พอเลยเทศกาลความรักไป
ก้อมาถึงช่วงสอบปลายภาค
ก้อดันมีเรื่องเครียดไรต่างๆมากมาย
ทั้งเรื่องเพื่อนคนนึง
ทั้งเรื่องเด็กคนนึง
ทั้งเรื่องการอ่านสือสอบ
โอ้ยอยากเป็นลม
กูจะบ้าตาย.....
ช่วงนั้นเลยเป็น
ไปป์เวอร์ชั่นเซง
เพราะขาดความหวือหวาเข้ามาในชีวิต
อย่างแรง
พอขึ้นเดือนใหม่ มีนาคม
เรื่องต่างๆเริ่มหายไปจากหัว
เพราะสอบก้อเสดแล้ว
เรื่องต่างๆก็เคลียร์แล้ว
เหลือแค่เรื่องหัวจาย
ที่ยังแห้งเหี่ยวและขาดคนดูแล
อย่างเช่นเคย
ทั้งๆที่เดือนก่อน
นึกว่าจะมีคนมาดูแลอย่างจริงจังเสียแล้ว
แต่ก็ช่างมานเหอะ
ไม่เครียดๆๆ ยังงัยก้อขำๆ55555
แต่มีเรื่องฉุกคิดขึ้นมาในหัว
ว่าทำไมเวลาเดินผ่านไปเร็วโคตร
แป๊ปเดียวเราเรียนจบ ปี2 แล้วหรอเนี่ย
เหมือนเพิ่งเป็นเฟรชชี่มาหยกๆ
เฮ้อทามไมมานช่างรวดเร็วเช่นนี้
ชีวิตในวัยเรียน เรายังไม่ทันเบื่อเลย
ยังไม่อยากทำงาน
ไม่อยากมีเรื่องเครียด
ไม่อยากหาเงินเอง
ไม่อยากห่างจากเพื่อน
ไม่อยากใช้ชีวิตอยู่ในออฟฟิศ
เฮ้อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
สิ่งที่เราเกลียดกำลังจะมาถึงแล้ว
สงสัยจากนี้ไปคงต้องสนุกกะชีวิตในมหาลัย
ให้ถึงที่สุด เข้าจายมั้ยจ้าเพื่อน
อย่าปล่อยให้เวลาผ่านไปแบบที่ชีวิตเราไม่มีสีสัน
เดี๋ยวจะถือว่าใช้ชีวิตไม่คุ้ม
สุดท้ายแล้ว
เป็นเวอร์ชั่น
ฝากฝัง
เพราะอีก 6 วัน
เราจะไปเมกา
3เดือนแน่ะ
ไปกะโสรยา
คงไม่ได้มาอัพแน่นอน
ยางงัย
เพื่อนๆก้อส่งเมล์มาหากันมั่งนะ
เพราะว่าไปอยู่ที่นู่นคงเหงาแน่นอน
และคงเหนื่อยด้วย
เพราะต้องทำอะไรเองคนเดียวทุกอย่าง
คงไม่สบายเหมือนที่เมืองไทย
เฮ้อๆๆๆ
แต่กูก็จะสู้ตายนะคะ
วันนี้ไปและ
อัพรวมๆ
คงไม่ยาวเท่าไหร่
ถ้ายาวมากไป
เดี๋ยวเพื่อนๆจะแอบด่า
โดยเฉพาะอี ลิงดำบีคูล
555
บายจ้า
คิดถึงกานด้วยน้า
January 22 สัมมนาปากช่องกลับมาอีกครั้งแล้วนะคะ
หายไปนานเลย
เพราะว่าความขี้เกียจนั่นเอง
แต่ที่มาอัพครั้งนี้
เพราะมีความสนุกมาเม้าให้ฟังกาน
แต่ครั้งนี้จะไม่ละเอียดจิงๆและ
เดี๋ยวโดนเพื่อนว่า
ว่าเขียนชีวิตประจำวัน555
เริ่มกานเลยนะเพื่อเปนกานไม่ให้เสียเวลา
ก้อเมื่อวันที่ 20-22 ที่ผ่านมาง่ะ
มศว ภาคบริหารของเรา
ยอมทุ่มทุนสร้าง
จัดงานสัมมนากันขึ้น
เพื่อนสมานสัมพันธ์พี่น้อง
และเลี้ยงส่งรุ่นพี่ปี 4
ที่จะจบออกไปเปนบัณฑิต
แต่ที่จิงมานก้อคือการไปเที่ยวดีดีนี่เองแหละ
สัมมนาครั้งนี้จัดที่ปากช่องง่ะ
ที่รีสอร์ท Angel Garden
หรือ ไร่ธิดาสวรรค์นั่นเอง
เริ่มจากวันศุกร์ อาจานนัดที่โถง 8.30
เลยนัดยุ้ยที่บ้านกะออกซัก 7.00
แต่หมูมาสาย เลยออกซะ 7.15
แต่เผอิญหมูยุ้ยชวนนั่งเรือ
ซึ่งใจจิงไม่ค่อยอยากเลย
เพราะกระเป๋าอิชั้นหนักมากมาย
แต่เอาวะไม่อยากทนกะรถติด
พอไปถึงท่าเรือสาธรก้อนั่งรถไฟฟ้าต่อ
ถีงอโศกคนโคตรเยอะเลยบนรถไฟฟ้า
อืมพอถึงก้อไปกินข้าวที่ร้านโจ๊กร่วมใจ
แต่ไม่ได้กินโจ๊กค่ะดันกินข้าวราดแกง
ตอนเกบตังถึงกับอึ้ง
เพราะเค้าคิด 50 บาท
ซึ่งราดแค่ 2 อย่าง คือผักกาดดองผัดไข่
กะเศษหมูกรอบทอด
อืมแต่ก้อต้องจ่ายมิงั้นหน้าแตก
แต่แอบคิดในใจคิดกูผิดแน่เลย
ยุ้ยบอกว่าแบบเนี้ย 25 ก้อว่าแพงแล้ว
อืมเราก้อเอาวะความโง่ของกูเอง
อืมหลังจากนั้นออกมาเจอบวมที่มอไซค์รับจ้าง
เลยนั่งเข้ามาพร้อมกาน
พอไปถึงก้อ 8.45 ยางไม่ทามไรกานเลย
กว่าจะออก 10.00 ได้
สายประจำแหบะ มศว เรา
อืมนั่งไปดูงานที่โรงงาน เนสท์เล่
ประทับจายโคตรๆ
เพราะดูสะอาดแล้วแบบว่าสวยงามไปหมด
พอดูงานออกมาจากเนวท์เล่
ก้อนั่งรถมาถึงรีสอร์ทและ
ไปถึงนี่ก้อนอนหลับกานเปนตายถึง 6.30
แล้วออกไปทานข้าว
ตกดึกมีงานรอบกองไฟ
การเงินทามฮา(อีกแล้วครับท่าน)
ก้อหนุกดีเสดแล้วก้อไปนั่งเล่นไพ่กาน
กว่าจะนอนก้อตี 2
เอ๊ะๆๆลืมๆตอนเล่นไพ่
แอบตกอยู่ในพะวังของรุ่นพี่คนนึง
ชื่อ นะ อยู่ปี4
เล่นกีต้าร์ได้เพราะมากมาย
แถมหน้าตาก้อน่าร้ากถูกจายใช่เลย(แต่ไม่น่าเลย)
รู้กานอยู่เนอะเพื่อนๆ
อืมน่านแหละกลับมาถึงห้องก้อนอน
พอวันที่ 2
ตื่นมาแต่เช้าเพื่อไปไร่องุ่น
เฮ้อเซงจะแย่
ไม่มีไรเลยง่ะ แถมร้อนโคตรๆ
แต่ก้ออ่ะนะไหนๆก้อมาทั้งที
หลังจากนั้นก้อมีกิจกรรมภาคสนามตอนบ่าย
เล่นกาน เต้นกานหนุกดี
พอตกดึกก้อถึงเมนของเรื่อง
คือเลี้ยงส่งพี่ปี 4
บรรยากาศซึ้งมากๆ
จุดเทียนล้อมรอบพี่ๆ
แล้วมีดอกไม้ให้พี่ๆ
ไม่รู้มีพี่คนไหนแอบซึ้งรึเปล่า
แต่รู้ว่าขนาดเรายังแอบขนลุกเลย
อืมหลังจากน้านก้อมีกานเเสดงกาน
การเงินเอาอีกค่ะ เส็งเครงตามเคย
กางเกงในเนี่ยเล่นกานเข้าไป
แต่ก้อเรียกเสียงฮือฮาได้มากมาย
อิอิแต่ที่ชอบคือ โชว์ของอาจาน
สุดยอดไปเลยค่ะท่าน
แถมอาจานเก๋กะเพลงแอบเหงา
หนูชอบช๊อบ อาจานเฮ้วเหมาะกะเซคเรามาก
หลังจากนั้นมีการปิดฟลอร์เต้น
ก่อนงานจะเลิก
แอบเซงที่เต้นได้แป๊ปเดียวห้องก้อต้องปิด
เลยแยกย้ายกานกลับ
แต่เซคเรายัง บ่ยั่น เล่นบาสกะบอลกานต่อ
แต่เราไม่ไหวคันหัวมากมาย
เลยขอลา
แต่นึกว่าจะได้นอน ไปนั่งเม้ากะรุ่นพี่จนดึกดื่น
หลับกานเปนตาย
ตื่นมาก้อเกือบลุกไม่ไหว
แต่เหนเพื่อนๆรอเลยเอาวะไปกินข้าวก้อไป
เลยไปรีบกินรีบกลับ
กลับมาจัดของกลับบ้าน
แล้วก้อกลับมาถึง มหาลัยอย่างปลอดภัยค่ะ
อิอิจบแล้ว
ก้อหนุกดีง่ะพูดถึง
ถึงแม้มานจะรวดเรวเกินไปหน่อย
แต่ก้อประทับจายไม่น้อย
รู้นิสัยใครๆมากขึ้นด้วยนะ
แถมได้อะไรให้คิดอีกหลายอย่าง
คิดถึงอนาคตการเปนรุ้นพี่ไรแบบนี้
5555เพ้อและๆ
ปล.ถ้าอ่านไม่รู้เรื่องอย่าแปลกใจ
เพราะกะลังเบลออยู่เปนหวัดแดดกลับมา
โอเคไปพักดีก่า
ขอบคุนที่อ่านกานจนจบค่ะ
January 04 HappY NeW YeAr 2006HAppY
New
YeAr
2006
นะ
คะ
เพื่อนๆ
ขอให้เพื่อน พี่ๆ น้องๆ ทุกคน
มีความสุขมากมาก
คิดสิ่งใดสมปรารถนา
ดังหวังทุกประการ
ใครอยากได้เงินจงได้
ใครอยากได้ความรักก้อจงได้
ใครอยากได้อะไรก้อให้ได้ให้หมดทุกคนเลยนะ
โชคดีปีใหม่ค่ะ
ลืมสิ่งเลวร้ายเก่าๆ
แล้วมาเริ่มสิ่งดีดีใหม่ๆกานดีก่า
อวยพรเสดและมาฟังเรื่องเล่าปีใหม่กานบ้างนะ
เริ่มจากก่อนปีใหม่
ที่บ้านวางแพลนว่าจะไปเชียงใหม่
ก้อได้ไปกานจิงๆ แต่ตอนแรกไม่อยากไป
เพราะว่าวิชา เสดสาด จานดันบอกว่าจะสอบ
แต่พอไปเรียนวันที่ 29 อาจานเรื่อง เลยหายเครียดเลย
เพราะตอนแรกรุ้ตัวงัย ว่าไปเที่ยวแล้วคงไม่ได้อ่านแน่ๆ แต่
สุดท้ายก้อได้เที่ยวอย่างสบายใจซะที สมหวังจิงๆ อิอิอิ..................
ก้อเริ่มจากวันที่29
นัดพ่อไว้ว่าเจอกานหัวลำโพง
ตอน 5โมง เพราะเลิกเรียนเสดสาดพอดี
แต่เอาไปเอามาจานแม่ง ดันเลิก 2.30 ซะงั้น
สงสัยคงแอบงอนเด็กๆที่ไม่ตั้งใจเรียนกาน 555
เลยทามให้ช้านเลิกเรวกว่ากำหนดมากมาย เลยต้องมานั่งประชุมสวู
นั่งไปนั่งมา
แป๊ปๆ 4 โมง
โทรไปหาท่านพ่อ
ท่านพ่อบอกว่าจะออกจากบ้าน
4.15 เราเลยไม่อยากออกก่อนเพราะ
ถ้าออกก่อนต้องไปถึงก่อนแน่ ขี้เกียจไปรอ
เลยออกมานซะ 4.40 ไปถึงก้อ พอดี 5 โมง
ท่านพ่อโทรมาพอดี เลยไม่โดนด่า แต่กว่าจะหากานจนเจอก้อนานง่ะ
แต่โชคดีที่
นังม้วนมาเปนเพื่อน
เลยไม่หลง โชคดีไปเลย
เพราะม้วนกะมาเจอหน้าพี่เป๊กด้วย
พอไปเจอกานกะท่านพ่อ พ่อก้อให้ไปทานข้าว
ก้อนั่งกิน นั่ง เม้า กานจนได้เวลา ก้อลานังม้วนและก้อขึ้นรถไฟ
ตื่นเต้นมากมาย เพราะเป็นการขึ้นรถไฟครั้งแรกของอิชั้นค่ะ.........
พอขึ้นไปถึง
ชอบจายมากมาย
ตู้นอนใหญ่ดี กว้างอีก
เลยไปถึงนั่งเม้ากะพี่ๆซะกระจาย
พอนั่งไปซักพักเริ่มเบื่อค่ะ เลยหาไรทาม
เลยเอาเอมพีขึ้นมาฟัง จนแบตหมดเลยเซงๆๆ
พอไม่มีไรทามเลยนอนกานดีก่า พอนอนไปนอนมา
มีโทรสับเข้ามา เลยคุยกานถึงตี 2 ขอบจายมากค่ะที่เปนเพื่อนคุยนะ
เสดแล้วก้อนอน
พอ 6 โมงก้อตื่นและ
แย่มากเพราะคนลงลำปางเยอะ
เสียงดังนอนมะหลับ ตื่นมาก้อเลยแปรงฟัน
นั่งเม้ากะพี่ๆต่อ จนถึง 8 โมง ถึงสถานีเชียงใหม่
ลงไปนะ อากาศดีโคตร หนาวจนปากสั่นเลยแล้วก้อไปขึ้นรถตู้ที่มารับ
เสดก้อไปกิน
กินข้าวที่ร้านข้างหน้า
ม.เชียงใหม่ กินเสดไปถ่ายรูป
ตรงป้ายที่ม.เชียงใหม่ แล้วก้อขึ้นไปดอยสุเทพ
ไปไหว้พระต่อ บนดอยหนาวมากมาย ชอบๆๆเดินขึ้น
แอบเมื่อย แต่รู้สึกดีมากๆได้ออกกำลังไปในตัว เลยอิอิ
พอขึ้นไปถึงยอดดอยเดินวันรอบพระธาตุ 3 รอบ เพื่อเอาบุญ
แล้วก้อลงมาขึ้นรถเพื่อไปบ้านอาที่จะมานอนพัก นึกว่าใกล้ๆนะ
พอไปถึง ห่างจากตัวเมืองตั้ง 30 โล เรานี่นั่งหลับแล้วหลับอีกง่ะ.....
ไปถึงบ้าน
ก้อกางเต้นท์
แล้วก้อรอเวลาจนเยน
ออกไปกินข้าวและไปเที่ยว วอร์มอัพ
ชอบมากมายแต่คนเยอะโคตรๆ ไปถึงแบบว่าไม่มีที่
แต่แอบงงเพราะ ช ที่เชียงใหม่ ขาว ตี๋ สูง น่าร้าก หล่อ น่ากินมากๆๆ
พอตี 1 ก้อกลับมาที่พัก
แล้วก้ออาบน้ามนอนกานอิอิ
แล้วก้อคุยโทรสับในเต้นท์ต่อ
กว่าจะได้นอนก้อดึกอยู่นะ ตี 4 แน่ะ
แต่ก้อดี แก้เหงา พอวางก้อหลับเปนตาย
ตื่นมาอีกที7โมงเจ้าค่ะ เพราะที่บ้านใหม่มีทำบุญขึ้นบ้านใหม่
ชาวบ้านมากันตรึม เข้าใจเลยว่าสังคมชนบทเค้าช่วยเหลือกานมาก
พอเสดเราก้อออกไป
เพื่อซื้อของกินเข้ามาบ้าน
เพราะวันนี้เปนวันเค้าท์ดาวน์
พอกลับเข้ามาก้อนั่งกินจนถึงเที่ยงคืน
เค้าท์ดาว์นกานไปยกใหญ่ ร้องเกะกานต่อ
สนุกดี กว่าจะนอน ก้อตี 4 เช่นเคยเพราะสังสรรค์เพลินไปหน่อย....
อืมตื่นมาอีกทีเที่ยง
วันนี้ได้ออกไปเที่ยวท่าแพ
ถูกจายที่สุด ซื้อของ ช้อปปิ้ง
เดินไปเดินมา ช ก้อเยอะแยะ น่าร้าก
แต่ก้อพูดไปงั้นง่ะไม่ได้หรอก 5555
เดินซื้อของฝากเพื่อนๆแต่ก้อไม่ได้ไรมากมาย
เสดแล้วก้อนั่งรถกลับบ้านเลยเรพาะดูทุกคนอิดโรยจากเมื่อคืน
พอถึงบ้าน
ก้อหลับกานเปนตาย
ตื่นมาอีกทีเที่ยงแล้วง่ะ
วันนี้เป็นวันที่ต้องกลับแล้ว
เลยอดใจหายไม่ได้ที่ต้องลาจาก
แต่ก้อถึงเวลาแล้วนะ อยู่มาหลายวัน
บ่ายๆออกไปกินข้าวกาน พอเสดกลับมาจัดของ
ไปถึงสถานี 5 โมง ดานมีปัญหาอีกเรื่องตั๋วซ้อนกาน
แม่ดิช้านลุยไปจนเสด เราก้อได้กลับจนได้ ถ้าไม่ได้ท่านแม่นะซวย
อืมนั่งรถไฟขากลับ
ฟิลเดิมๆรอจนเบื่อง่ะ
กว่าจะถึงก้อ 7 โมงเช้าของอีกวัน
แต่ก้อดีประสบการ์ณใหม่แหละ สนุกดี
กลับมาแทนที่จะเหนื่อย นอนพัก ดานหลงกล
หลงกลคำชวนของเดก ออกไปดูหนังกานซะงั้น
เรื่องแบบนี้ดัน บ่ยั่น 555 แต่ก้ออ่ะนะ ดูๆไปก้อหนุกดีง่ะ ขอบคุนนะคะ
สุดท้ายและ
อัพเหนื่อย
ขี้เกียจอัพละเอียด
เลยแค่นี้ก่อนละกาน
ใกล้จะสอบและ
คงไม่ได้อัพอีกนาน
อยากจะบอกว่า
โชคดีทุกคนค่ะ
ร้ากเดกเหมือนเดิมด้วย
ร้ากพ่อแม่ที่สุด
ร้ากคนอ่านด้วยนะ
ร้ากเพื่อนๆด้วย
ไปและ บับบายค่ะ
December 26 ปาร์ตี้สุขสันต์ผ่านไปอีกครั้งกะช่วงเวลาดีดีอีกช่วงหนึ่ง
ไม่เข้าใจเหมือนกานว่าทำไม
ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุด
มานถึงผ่านไปได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้
มานเหมือนเพิ่งจะเกิดขึ้นมาเมื่อไม่นานนี้
แล้วมานก้อวนกลับมาเรื่อยๆแบบนี้ไปเรื่อย
แต่ช่วงเวลาที่เกิดขึ้นนี่สิ ไม่อยากให้มานรีบผ่านไปเลย
อยากจะตักตวงความสุข และเก็บความรู้สึกดีดี
เอาไว้ให้ได้มากที่สุด แต่ก็ทำไม่ได้ซะที
ทุกครั้งที่มีความรู้สึก สนุก สุดเหวี่ยง
จะรู้สึกอยากให้เกิดขึ้นเร็วๆ อยากให้ถึงวันงานเร็วๆ
แต่พอถึงวันจริง ดันอยากให้วันนี้ยางไม่เกิดขึ้น
คงเป็นเพราะรู้สึกเสียดายที่ว่า
ถ้างานเกิดขึ้นแล้ว มานก้อจะต้องจบลงอีกครั้ง
แล้วความสุขของเราก็จะหายตามไป
แต่ก็เอาเหอะ เหมือนที่ใครหลายๆคนพูดเอาไว้
เราควรจะเก็บเอาแค่
ช่วงเวลาที่ดีดีเอาไว้
เป็นความทรงจำ
จิงป่ะคะเพื่อนๆ
อืมง้านเราก้อจะทามบ้างละกานนะ
เพื่อความสุขในชีวิตของเรา
จะพยายามไม่รู้สึกเสียดายกะสิ่งที่มานกะลังจะเกิดขึ้น
และเมื่อมานเกิดขึ้นก้อจะทามสิ่งๆนั้น ให้ดีที่สุด
เนี่ยเรื่องก้อมีอยู่ว่า
วันเสาร์ที่ผ่านมา
ก่อนคริสมาสต์นี่แหละ
เพื่อนๆในกลุ่มของเรา
มานนึกครึ้มกาน
อยากจะจัดงานเลี้ยง
เนื่องในโอกาสต่างๆ หลายๆอย่าง
ไม่ว่าจะเป็น คริสมาสต์ ปีใหม่ และวันเกิด
เพราะถ้าจะจัดวันปีใหม่ คงจะจัดไม่ได้
เพราะไปป์ไม่อยู่ คงไม่มีสถานที่ให้จัด
เพราะเจ้าบ้านไม่อยู่ 5555
เลยตกลงปลงใจ ระดมความคิดแบบสายฟ้ายางไม่ทันแลบ
ว่าจะมาจัด วันเสาร์ที่ 24 โดยที่คิดกานก่อนวันจริงแค่ 2 วัน
แต่ก้อน่าแปลกใจที่แพลน มานยางไม่ล่ม อิอิ
ทั้งๆที่ คนมาก้อไม่มากมาย เพราะแต่ละคน ติดนู่นติดนี่
แต่ในที่สุด งานเลี้ยง ครั้งนี้ก้อเกิดขึ้นจนได้
เริ่มงานประมาณ 6 โมง
แต่เจ้าบ้านก้อต้องมาเตรียมงานจิงมะ
เราเลยนัดนังม้วนไว้บ่าย 2
ให้มาช่วยเตรียมงาน จ่ายตลาด คิดเมนู
แต่ม้วนก้อมาเลท ตามเคย ครึ่งชั่วโมง อิอิ
พอมาถึง ก้อออกไปตลาดกานเลยค่ะ
ไปบิ๊กซีก่อน ซื้อน้ำ ของกิน อะไรต่างๆมากมาย
แล้วก้อมาซื้อเครื่อง สุกี้ในตลาดต่อ
ถือของกาน 2 คน แบบว่าหนักมาก
ปวดแขนไปตามๆกาน
พอจ่ายตลาดเสด กลับมาบ้าน
4โมง ก่าๆ ก้อรีบเข้าครัวกานเลยค่ะท่าน
กลัวเพื่อนมาเร็วแล้วจะไม่ทัน
แต่ในที่สุด ก้อไม่ทันจิงๆ
เพราะคนทามมีกานแค่ 3 คน
แต่เมนู นี่เพียบ
มีป๊อะเปี๊ยะแฮมชีส ยำมาม่า หมูสะเต๊ะ ซี่โครงหมูแหนม
น่องไก่ทอด ไส้กรอกทอด แล้วอาหารหลัก สุกี้ค่ะ
อืมทำๆกานอยู่ ข่อย บวม โอ๊ตก้อมากานและ
ข่อยซื้อต้มยำ กะมะม่วงมา
ก้อจัดขึ้นโต๊ะ แล้วข่อยก้อมาช่วยทามครัวต่อ
ส่วนบวม ก้อนั่งเป็นคุณนาย ดูแดจังกึมอยู่ในบ้าน
เพราะเหตุผลที่ว่า เทอทามกับข้าวมะเปนค่ะท่าน
อืมพออาหารทยอยเสด นังม้ง ก้อย่างกรายเข้าสู่บ้าน
เหมือนรู้เลยนะมึง ว่าเสดพอดี
แต่ที่น่าประหลาดใจ คือหมูยุ้ย ที่นัดกานว่าจะมาจ่ายตลาด
แต่เทอมาสายที่สุดค่ะ แถมตอนมาพ่วงแฟนสุดที่ร้ากมาอีก
ทามให้บวมอายม้วนไปในที่สุด อ่อลืมบอกที่หมูยุ้ยมาสาย
เพราะไปทามงานสวู ที่บ้านเฮียมาค่ะ
อืมพอมาถึงครบองค์ ก้อมานั่งกิน นั่งเม้า ฟังเพลงคลอกานไป
จนแต่ละคนเริ่มอืด ก้อมานั่งเม้าเรื่อง ผีๆ กานต่อ
ซึ่งเรื่องนี้ โอ๊ตเปนตัวชูโรง เพราะประสบการณ์เยอะ
สุดท้ายก่อนงานเลิก ทุกคนก้อเซอร์ไพรส์ บีข่อย
ด้วยเค้กส้มต้นกก ก่อนวันเกิดจิง วันที่ 29
เพราะวันจิงคงไม่ได้เจอกาน อิอิ
แล้วก้อนั่งทานเค้กกานต่อ
พอ 5 ทุ่ม ก่าๆ ก้อไปส่งหมูยุ้ยเข้าบ้าน
เพราะมานคงไม่อยากกลับดึกมาก
ส่วนพวกแรดๆ ก้ออยู่กานต่อไป
มีแพลนไปดูไฟที่ เพนนินซูล่า
กะโบสถ์ที่อัสสัม
เพราะเที่ยงคืน โบสถ์อัสสัมมีงานวันคริสต์มาส
อืมพอไปถึงก้อ ไม่มีอารายใหญ่โตมาก
แค่โบสถ์สวย เลยอยู่กาน 30 นาที
แล้วขับรถไปต่อ กะดูไฟที่เพนนินต่อ
แต่ไปถึง กรี๊ดๆๆๆไฟเค้าปิดง่ะเซงโคตรๆๆๆ
ก้อเลยขับรถกลับบ้านถึงประมาณ ตี 2 ค่ะ
มาถึง ข่อยกะโอ๊ตก้อสลบกานไปก่อน
เหลือ ช้าน ม้ง ม้วน แรดทามไรกานไปเรื่อย จนถึงตี 5
กรี๊ดเลย แบบว่าดู ช เพลินไปหน่อย
เลยเข้านอนดีก่า
เหนื่อยๆๆๆมามาก ขอพักก่อนนะคะ
เรื่องมานก้อมีอยู่เท่านี้
งานก้อไม่ได้ใหญ่โตอะไรมากมาย
แต่การที่เราได้อยู่กะคนที่เรา สนิทๆ
ในช่วงเวลาที่พิเศษ ๆ มานก้อทามให้เรามีความสุขที่สุด
ขอบคุนทุกๆคนที่สร้างงานวันนี้ขึ้นมานะจ้ะ
ปล.1 ขอบคุนเพื่อนๆที่ทามให้งานวันนี้เกิดขึ้น
ปล.2 ขอบคุนพ่อแม่ที่แนะนำว่าจะจัดงานยังงัย
ให้อิสระเต็มที่เลย แม่ช้าน
ร้ากที่สุดในโลก
ปล.3 ขอบคุนเทศกาลคริสมาสต์ เลยทามให้เกิดความคิดนี้
ปล.4 ขอบคุนคนอ่านที่ทนอ่านมาจนจบ
ปล.5 ขอบคุนคอมเม้นทุกคนที่คิดจะคอมเม้น
ปล.6 ขอให้บีคูล มีความสุขมากๆ อยู่กะช้านและโปโกะตลอดไปนะ
ร้ากแกนะ คิงคอง จุ๊บๆๆๆๆ
ไปและค่ะ เหนื่อยๆๆ เนตช้ามากมาย
December 15 เพราะเทอ......รึป่าวช่วงนี้ มานเกิดอะไรกะใจของช้าน
ใครช่วยบอกช้านทีสิ
เพื่อนๆเคยเป็นกันบ้างมั้ย
ความรู้สึก เวลาที่ได้คุยกับใครคนหนึ่ง
เป็นเวลาเพียงไม่นาน แต่ว่าบ่อย และ สม่ำเสมอ
บ่อยจนบางครั้งในใจของช้าน
นึกถึงเค้าอยู่เสมอ ตลอดเวลา
โดยที่ไม่รู้ตัวเลย ว่า....
ความรู้สึกที่เรามีต่อเค้ามันเรียกว่าอะไรกันแน่
ก้อเนี่ยแหละความรู้สึกของช้านในตอนนี้
มานรู้สึกอึดอัดยังงัยบอกไม่ถูก
สงสัยคงเป็นเพราะว่า
ช้านไม่ค่อยได้ระบายความรู้สึกอันนี้ออกไปให้เพื่อนฟังเยอะนัก
กับเจ้าตัวของเค้าเองช้านก็คงไม่กล้าที่จะพูดออกไป
เพราะอะไรก็ไม่รู้เหมือนกาน
ทั้งๆที่ปกติ นิสัยของช้านมักเป็นคนพูดตรงๆแท้ๆ
แต่ตอนนี้ กับคนคนนี้มันเปลี่ยนไป
ไม่แน่ใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไม
เฮ้อ ตอนนี้เราเริ่มจะทนกะความอึดอัดนี้ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว
เลยขอมาระบายในสเปซนี้ละกาน
ตอนเนี้ย
มีคนคนนึงสามารถทามให้เราเปลี่ยนไปได้
คนคนนี้เค้าถือว่าเป็นคนที่เราชอบรึเปล่า
อันนี้ไปป์ก้อไม่แน่ใจ
แต่ไปป์ว่าตอนนี้ ไปป์เริ่มจะรู้สึกแบบนี้กะใครบางคน
ที่เราได้คุยกานทุกวาน
โดยที่เราต้องรอให้เค้าไปนอนก่อนเราถึงจะไปนอนตาม
ก้อเพราะเราจะดูให้ชัวร์ว่าเค้าไปนอนแน่ๆงัย
ถ้าเราไปนอนก่อน เราก็ไม่รู้อ่ะสิว่าเค้าจะไปนอนจิงๆอ่ะป่าว
เหตุนี้ก้อเลยทามให้ไปป์นอนดึกทุกวานเลย
แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ เพื่อคนคนนั้นเราทำได้
และทำอย่างเต็มใจด้วยแหละ
เรารู้สึกเป็นห่วงเค้ามาก(ไม่รู้เพราะเค้าเปนเด็กกว่าหรือป่าว)
คอยดูแลเค้าอยู่ห่างๆแหละ(เค้าจะรู้ป่าวเนี่ย)
คอยเตือนเค้า บอกเค้า แนะนำเค้า
สิ่งที่ทำไปทั้งหมดนี่ไม่รู้เค้าจะได้รับรู้รึเปล่า
เพราะตัวช้านไม่เคยบอกเค้าว่าช้านรู้สึกยังงัย
แต่ช้านก้อจะทามให้เค้าเห็นให้มากกว่านี้
แต่มานอาจจะต้องใช้เวลานานกว่านี้
กว่าจะสานต่อความสัมพันธ์นี้ได้
เพราะว่า ตัวของช้านรู้ฐานะของช้านดี
ว่าอยู่ในฐานะอะไร
เค้าคิดยังงัยกะเราเราก็ไม่รู้
รู้สึกอะไรก้อไม่เคยบอก
รู้แต่ว่าตอนนี้ช้านคงแอบชอบเค้าไปแล้วแหละ
มันเลยทำให้ช้านสับสน
สิ่งที่ชอบในตัวเค้าคคงจะเปนสเปคที่อยู่ในใจช้าน
คือเค้าง่ะตรงมากๆ
แต่นิสัยนั้นเรายังไม่รู้มากมาย
เพราะเรายังเป็นแค่คนรู้จัก
และอาจจะเป็นคนรู้จักแบบนี้ตลอดไปด้วยรึป่าว
ช้านก้อไม่สามารถที่จะรู้ได้
เพียงแต่ตอนนี้ช้านจะพยายามทน
กะความรู้สึกนี้ต่อไปก่อนละกาน
ช้านจะ
รอ
รอ
รอ
และ รอต่อไป
จนกว่าเค้าจะหันมามองในตัวของช้านบ้าง
แล้วเมื่อวันที่เค้า กะ ช้าน พร้อมเมื่อไหร่
เราคงได้เดินก้าวไปในก้าวต่อไป
ช้านจะรอเทอนะ
หวังว่าเค้าคงจะได้รับรู้ความรู้สึกอันนี้บ้างนะคะ
ถ้ารู้แล้วก้อช่วยเปลยๆออกมาได้มะ
เพราะเราก้ออยากรู้ว่าเทอรู้สึกยังงัย
ไม่งั้นช้านคงจะไม่กล้าที่จะพูดคำคำนั้นออกไป
ช้านรู้ว่าเทอยังมีโอกาสกะคนอื่นอีกมากมาย
แต่ถ้าเทอลองเปิดโอกาสให้ใครสักคนแบบช้านดูบ้าง
มันก็ไม่ใช่สิ่งเสียหายนี่นา
เวลาเท่านั้นคงจะตัดสินเรื่องๆนี้ได้
ไปนอนและค่ะ
เรื่องนี้เส้ามากมาย
ไม่อยากที่จะเขียนต่อและ
เพื่อนๆช่วยแนะนำเราหน่อยละกาน
ว่าเราควรจะทำยังงัย
ขอบคุนนะคะที่อ่านกานจนจบ
December 07 รถชนง่ะค่ะ ฃ่วยด้วยเพื่อนๆเฮ้อ ดูดิเมื่อวันที่เสาร์ที่ผ่านมาง่ะ
มานเป็นวันที่น่าจะมีความสุข นะ
เพราะว่าจะได้ไปเจอเพื่อนๆ ในงานวันปิด
ของบอลประเพณี จตุรมิตร สามัคคี นั่นเอง
แหม...ในใจง่ะแอบดีใจนะ คิดอยู่ ว่า
เพื่อน ช ในห้องจะมากานเยอะมั้ยเอ่ย
แต่พอไปถึงก้อแบบเว้ย.... ที่นั่งดูยังไม่ค่อยจะมี
แบบนี้จะได้เจอใครมั้ยล่ะวะ แบบมองยางไม่เหนใครเลย
เพราะนั่งเพื่อนตัวดีมานตื่นสาย แม่งจองที่ได้แถวล่างโคตร
แบบว่าใกล้ชิดสนามแบบริงไซด์เลย .... แย่ๆๆ....
อืมพอไปถึงๆได้ซักพัก ประมาณ 1.30นครึ่ง ได้
เฮ้อๆๆไปถึงบอลคู่สำคัญก้อแข่ง ก้อสวนกะเทพนี่นา
555ดีใจมากมาย ลุ้นสุดขีดแต่ไม่ภูมิใจนักเพราะคู่นี้
แบบว่าแข่งเอาที่โหล่ อืมลุ้นไปซักพัก ก้อดีใจมากๆ
เพราะ สวนยิงเข้า (แต่เป็นเพราะลูกโทษ 555)
ก้อเด็กเทพควายเองนี่นา มาใช้กำลัง แย่ที่สุด
ในที่สุดชัยชนะก้อเป็นของสวนกุหลาบ
วู้ๆๆๆๆๆ........
อิอิหมดและ 1 คู่
พักครึ่ง 30 นาที
มีการเปิดตัวและกานแดนซ์ของแต่ละโรงเรียน
ก้อเห่ย พอพอกานเลยวุ้ย
อืมนั่งดูไปนั่งดูมา
ถึงเวลาแข่งคู่ชิงแชมป์
ระหว่าง คริสเตียนกะอัสสัม
เฮ้อไม่ลุ้นเท่าไหร่(ก้อไม่ใช่โรงเรียนกูนี่นา)
ผลออกมาก้อน่าเซงเหมือนเดิม
ก้อดันครองแชมป์ร่วม
อยากให้คริสเตียนชนะจะตาย
เฮ้อๆๆๆๆๆ
แต่เออช่างมานเหอะ
พอเลิกเราก้อต้องลงไปบูมให้น้อง
ตามธรรมเนียมที่เคยมีมา
และทุกปีน้องก้อจะมี เซอร์ไพรส์ให้รุ่นพี่
แต่อยากจะบอกปีนี้เฮ้อพี่ผิดหวังมากมายค่ะ
พอเสดเราก้อเดินออกไปจากสนาม
เพื่อไปกินข้าว นั่งเม้าท์กานตามประสาสาวๆ
คุยไปคุยมายางไม่รู้เรื่องเลยว่าจะไปกินอะไรกัน
แต่ก้อเดินมาถึงมาบุญครองซะและ........
อืมสุดท้ายก้อเหมือนเดิม Sizzler ค่ะ เพื่อนๆ
ไปถึงก้อ 3ทุ่มและ แบบว่าถามพี่เค้าว่ายังกินได้อีกป่าวคะ
เค้าบอกว่าได้ค่ะแต่ครัวปิด 3.30น. นะ แต่นั่งกินต่อได้ถึงสี่ทุ่ม
อืมก้อน่านแหละ สาวๆก้อเลยบรรเลงเพลงบนใหญ่
กินกานจนอิ่มตื้อ ก้อคิดโปรแกรมกานต่อว่าจะไปไหนดี
เลยได้โปรแกรมว่าจะไปร้องเกะกานแต่ก้อ.......ไม่สำเร็จ
เพราะเพื่อนบอกว่าที่มาบุญครองแพง พอเดินไปถึงฝั่งสยาม
ร้านดานปิดอีก วุ้ยๆๆๆๆๆเลยต้องแยกย้ายกานกลับ แหง่ๆๆๆ
นั่นแหละก้อเลยไปที่รถเพื่อนให้เพื่อนขับไปส่งที่จอดรถ
ที่สปอร์ต คลับ อิอิ(เพราะเราจอดฟรีงัย)
อืมก้อขึ้นไปเอารถ แล้วแยกย้านกานกลับบ้านค่ะ
แต่แล้ว
เรื่องที่ไม่คาดคิดก้อเกิดขึ้นค่ะ
หลังจากที่เรา ขับออกมาจากสปอร์ตคลับ
ก้อ สี่ทุ่มห้าสิบแล้ว
แบบว่ารถว่างโคตรๆๆ
ด้วยความที่ช้าน ขับรถช้าเหลือเกิน(ประชดนะเนี่ย)
ก้อเลยถึงแยกสาธรภายใน 10 นาที
เออคิดในใจ สงสัยขับทันเพื่อนคนที่มาส่งแน่เลย
เพราะเพื่อนคนที่มาส่งแอบขับช้าแต่ชัวร์
อืมแต่แล้ว ความซวยก้อมาเยือนดิชั้น
ก้อพอเริ่มเลี้ยวขึ้นสะพาน สาธร
เราเหยียบมาประมาณ 60-70 ก้อแบบว่าร่งขึ้นสะพาน
แต่พอเร่งไปนิดนึง ไปป์ได้เห็นรถกระบะคันนึง
มานเมาหรือหลับในก้อไม่รู้
อยู่ดีดีจากเลนกลางมาแบบเฉี่ยวมาเลนขวา
อย่างเรวโคตร(ย้ำนะเรวโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ)
อืมแบบว่าภาพนั้นยังติดตามากๆ
อืมพอมานเบียดมา มานก้อไปชนตูดแท๊กซี่
แท๊กซี่นี่หมุน 2 รอบ ไปเลนซ้ายสุดเลย
คิดตามนะคะเพื่อนๆจากเลนขวาหมุนไปซ้ายสุด
อืมแรงขนาดไหน
นั่นแหละพอเราเหนใช่มะเหมือนอยู่ข้างหน้าเราแค่เอื้อมเอง
อืมพอรถแท๊กซี่หมุน รถเบนซ์ข้างหน้าเรา
ก้อเบรคอย่างแรง แต่เค้าอ่ะดิเบรคทัน
แต่เราอ่ะดิ เฮ้อ เบรคมาแต่ไกล
แต่มะทัน แบบว่าชนไปอย่างจัง
เสียงดังมาก แต่รถไม่เปนไรเลย
นึกว่าช้านจะตายไปแล้วนะเนี่ย เพราะเสียงชนแบบปึ้งดังมาก
อืมยางคิดในใจเลยว่าถ้าเหยียบมาเรว รถเราคงคว่ำไปแล้ว
อืมตอนนั้นตื่นเต้นมากๆ แบบว่าจะทามงัยดี
อืมลงไปคุยๆๆๆกะเจ้าทุกข์
สรุปเราผิดนี่หว่า ก้อรู้อยู่แต่ช่วงนั้นมันเหวอง่ะ
เลยทามไรไม่ถูกเพราะชนแบบจังๆครั้งแรก
อืมก้อเลื่อนรถลงสะพานไปจอดตีนสะพาน
แล้วรอประกัน ประมาณ 30 นาที
อืมตกลงกานได้ก้อขับกลับบ้านแบบเบลอๆ
ถึงประมาณ เที่ยงคืน เฮ้อแบบว่าตกใจมาก เอ๋อไปเลย
ขึ้นไปคุยกะแม่แม่ก้อแอบแซวๆ(แต่ก้อรู้แหละว่าแม่เปงห่วง)
เฮ้อ ต่อไปนี้เราคงจะขับรถอย่างระวังจิงๆแล้วล่ะมั้ง(555จิงป่าวเนี่ย)
โอเคๆเมื่อยมือและ
วันนี้พอแค่นี้ก่อนละกาน
ใช้ชั่วโมงสแตตมาเกือบครึ่งนึงและ
ไปเรียนดีก่า 55555
บับบายคะเพื่อนๆๆ
ร้ากนะจุ๊บๆ
November 29 เหตุการณ์ที่รอคอยเฮ้อในที่สุดเวลานั้นก้อมาถึงซะที
วันอะไรน่ะหรอ อิอิ....
ก้อวันงาน...จตุรมิตร...งัยคะ
มันมาถึงซะที
เพราะ 2 ปีมีครั้งงัย
ที่ดีใจเพราะมีหลายเหตุผลเลยแหละ
เพราะ 1. มานเหมือนเป็นการเลี้ยงรุ่นไปในตัว
ได้เจอเพื่อนๆที่แยกย้ายไปเรียนในมหาลัยที่ต่างกัน
แล้วมาเจอกานอีกครั้ง
เพราะเด็กสวนเค้าร้ากกานนะ(จิงมะ)
2. มานเป็นประเพณีที่จะได้เห็นการแข่งขัน
กองเชียร์และบอลประเพณี
ตรงนี้แหละที่มันส์
ตัวเราเองก้อไม่เข้าใจเหมือนกานนะ
ทั้งๆที่เป็นคนที่ไม่ชอบดูบอลเลย
แต่ทามไมดูบอลของ รร. นี่แล้วตื่นเต้นจังไม่รู้
แบบว่าลุ้นจนอยากจะอ้วกออกมาเลย
อืมก้อเนี่ยแหละ จะเริ่มเล่าให้ฟังแล้วนะ
ก้อวันเสาร์ที่ผ่านมานั่นแหละ วันที่ 26 ง่ะ
ก้อมีงานจตุรมิตรเกิดขึ้นมาอีกครั้ง
จากทีลาจากกะเพื่อนๆที่สวนมา 2 ปี
ตั้งแต่ ม.6 ก้อไดมาเจอมาเม้ากานอีกครั้ง
คิดถึงเพื่อนๆมากมายเลยแหละ
ก้อน่านแหละตื่นเช้ามานังเพื่อนก้อโทรมาปลุก
ถามว่าจะไปกี่โมง แล้วก้อนัดกานซะเองเสดสรรพ
บ่ายโมงที่สยาม 55555
เอาเข้าจิง สายตามเคย ก้อมัวแต่ทามงานให้นังพี่ตัวดีนี่แหละ
เลยออกมาสายซะงั้น(ข้ออ้างงัย) รถดันติดบนสาทรอีก
เออเลยสายเลย ไปถึงนี่เจอกานสยามก้อบ่าย 3 กว่า
ขึ้นไปที่สนามแบบว่าไม่มีที่เลย
ได้แบบมุมขวาๆๆๆๆๆๆๆมาก
ลองนึกเอาดูบอลกานนี่ตาแทบเขไปเลย
อืมน่านแหละดูบอลๆๆๆๆๆไปถึงคู่ของ
เทพศิรินทร์ กะ อัสสัม
เลยมะตั้งใจดู ช่างหัวแม่งมาน ไม่สนใจ
นังรอบอลจบไปได้ซักพัก
คราวนี้ตา สวนกุหลาบ กะ คริสเตียน
โหกรี๊ดกานแทบสลบ
แต่ออกมาแพ้ตามเคย
ยกให้คริสเตียนเค้าเลย เก่งจิงๆง่ะ
แบบว่ามาเล่นบอลหรือเล่นกรีฑาวะ
วิ่งเรวโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
อืมพอบอลจบก้อไปกินข้าวที่ ฟูจิ ตามเคย
ไม่มีไรสร้างสรรค์ไปก่านี้แล้วหรอวะ
เออน่านแหละ หิวก้อหิว คนดานเยอะอีก
อืมแต่ก้อจะกิน
ก้อนั่งเม้าๆๆๆๆไป พอจะเชคบิล เพื่อนพูดขึ้นมาดูหนังกานต่อมะ
เราก้อเออเอาเลย อยากดู แฮรี่ ยางไม่ได้ดูเลย
ก้อเลยดูรอบ 21.40น. เหอๆๆจบอีกที 12.30น.
แบบว่านั่งกันจนเมื่อย อืมแต่ที่ดูเพราะเพื่อนชื่อ อัตถ์นะเนี่ย
มานไม่ได้ดูหนังมาเกือบ 2 ปี คิดดูเรื่องสุดท้ายนี่
ว้ายบึ้ม...กระหึ่มโลกง่ะ
นับกานเอาเองละกานว่านานแค่ไหน
อืมอีกอย่าง ตอนกลับ พอเดินไปที่จอดรถ
มีเรื่องน่าตกใจมากมาย
ก้อยามตรงที่จอดรถที่สยามง่ะสิ
โอ้โหแสนดีเกินไป แม่งเดินมาเม้า แบบว่าเหมือนสนิทกาน
เราก้อกลัวอ่ะจิ แม่งเดินมาส่งถึงรถเลย
แต่สุดท้ายก้อคือเค้าแค่ทามตามหน้าที่ มาเทค์แคร์เฉยๆ
อืมน่าร้ากที่สุดเลย
อืมกลับบ้านไปก้อ นอน อืดเลย
จบและวันเสาร์
แต่ยางไม่จบนะจะเขียนต่อ
เพราะวันอาทิตย์เปนวันเกิดพี่ชายเค้า
ต้องเม้าซะหน่อย
เริ่มกันเลยนะ
ก้อวันอาทิตย์ที่ 27 ง่ะแหละ
เป็นวันเกิดพี่ชาย
ตอนเช้าแม่ปลุกมาตักบาตรแต่เค้าลุกมะไหวๆ
ก้อวันเสาร์กลับซะดึก
เค้าเลยไปตักกาน 3 คน ตามระเบียบ
อืมน่านแหละแล้วพี่เป๊กก้อไปถ่ายละครต่อ
รถตู้มารับแต่เช้าเลย 7.30น.มั้ง
เช้าโคตร ทามไปได้
แต่เพื่องานเพื่อเงินอ่ะเนอะ อิอิ
ก้อน่านแหละคือปกติ ธรรมเนียมที่บ้าน
วันเกิดใครก้อต้องไปกินกานวันนั้นเลย
ไม่ว่าจะดึกยังงัยเฮ้อ ครั้งนี้ก้อเหมือนกาน
ก้อเราอ่ะจิไม่ได้กินไรมาทั้งวันเลย
ก้อตื่นมาก้อบ่ายและ รอเป๊กอีกถึง 3 ทุ่มแน่ะ
กรี๊ดหิวโคตร สาบานว่ากินควายได้เป็นตัวเลย
อืมพอไปถึงที่โรงแรม ริเวอร์ ซิตี้
555เจ้าประจำเลย ไปกินบาร์บีคิวกานบนดาดฟ้า
วู้ๆๆๆมีความสุข
เหมือนร้านเป็นใจเลยนะ พอไปถึงมีโต๊ะเราอยู่โต๊ะเดียวเอง
เลยอยู่กานแบบพร้อมหน้าและส่วนตัวโคตร
น่านแหละก้อนั่งกินนั่งเม้ากานไปจนร้านปิดเลย
แล้วก่อนกลับก้อเป่าเค้กกาน
อิอิมีความสุข
ก้อขอให้พี่ชายมีความสุขมากๆละกานนะ
ทามไรสมหวังทุกอย่าง
เค้าไม่รู้จะให้อะไรจิงๆ
ก้อแฟนคลับกะเพื่อนๆน้องๆเทอเค้าให้ของที่ช้านคิดจะให้หมดแล้ว
ช้านให้ใจเทอแทนละกานนะ
และก้อจะทามตัวให้เป็นน้องที่น่าร้ากๆละกาน
อืมเข้าใจมะ(พี่ชาย)
ต้องมาอวยพรในนี้แหละ
เพราะเขินไม่กล้าพูดต่อหน้าหรอก
อิอิ เหนื่อยๆๆๆๆๆกว่าจะจบ
เข้ามาอ่านก้ออย่าโวยวายนะ
ยาวไปหน่อย
แต่ก้อตั้งใจเขียนนะ
โอเคนะ แล้วจะมาอัพอีก ขอบคุนที่เข้ามาอ่านกานนะคะ
บับบายๆๆๆๆๆ November 21 ลอยกระทง ตรงหลัง ม.กลับมาแล้วค่ะ ห่างหายไปซะพักใหญ่
มีเรื่องอยากเล่ามากมายเลย
เพราะสัปดาห์ที่ผ่านมามีเทศกาลลอยกระทงงัย
เอาล่ะมาเริ่มกันเลยนะ
อาทิดย์ที่ผ่านมาไม่ได้ไปเรียนเลย
ในวันจันทร์ และ อังคาร
เพราะไม่มีเรียน5555
เครียดมากมายอยู่บ้านก้อเบื่อ
แต่ไปเรียนก้อเซง
เนี่ยอยู่บ้านจนแม่เริ่มสงสัยแล้ว
ว่าลูกรักมีเรียนมั้ยหว่า
ไม่ใช่ไรหรอก เรียนไม่ครบ 5 ค่าขนมก้อต้องลดลง
(ปัจจัยสำคัญเลยนะนั่น)
น่านแหละพอมาวันพุธเท่านั่นแหละ
จากที่ไม่ได้ออกจากบ้าน 2 วัน
วันพุธเลยขอเเม่ไปลอยกระทงที่องครักษ์
เหตุผลคือไปหาน้องๆ
แต่แม่ก้อแอบงอน(สงสัยเพราะไม่ได้อยู่ลอยด้วยมั้ง)
แต่เหตุผลหลักคือต้องขับรถไปด้วย
แม่เลยยิ่งไม่อยากให้ไป
แต่ก้อไม่ค่อยฟังเท่าไหร่ก้อใจมานอยากไปนี่นา
(ขอโทดนะคะแม่)
อืมนั่นแหละก้อได้ไปจนได้แหละค่ะ
ก้อพอเรียนเสดตอนเช้า เราก้อไปหาข้าวทานกัน
เพื่อนรอนังบัว มาหาที่มหาลัย
พอมาก้อครบองค์ประชุม ก้อแยกย้ายกานไป
มีรถ 2 คัน ของไปป์กะข่อย
ของไปป์ขาไปมี ไปป์ ปอ กิ๊ก อาม วัต
แต่ออกจาก ม. มี 3คน
ไปเจอวัตกะอามที่ ฟิวรังสิต
คิดถึงที่ฟิวมากมาย ไม่ได้เดินนานมาก ยังเหมือนเดิมเลยนะ
อืมพอมากานครบ ก้อออกเดินทาง
ก้อไม่อยากขับรถมืดนี่นา
อืมพอไปถึงก้อไปจองห้องที่ หอนอกเพื่อเป็นรังซุกหัวนอน
อืมหลังจากนั้นก้อเข้าไปหาน้องที่หอใน
คุยไปคุยมาในโรงอาหารซักพักก้อเริ่มมืด
ก้อแยกย้ายกะน้องๆไปตรงหน้าตึกอำนวยการ
เพื่อไปดูพาเหรดลอยกระทง
รออยู่นานเหมือนกานนะ ยุงหามกานไปกินเลย
แบบว่าเซงเมื่อไหร่จะเดินวะ
แต่พอเริ่มขบวนเท่านั้นแหละ หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งเลย
เพราะว่าโก้เป็นคนเดินเปิดตัว
แบบว่าหล่อๆๆๆๆ มองทางไหนก้อหล่อๆๆๆๆ(โอ้ยฟุ้งซ่าน)
แต่ก้อต้องทนฝืน 555
ดูไปดูมาโอ้ยคิดในใจว่า ศิลปกรรม ชนะชัวร์
แบบว่านางนพมาศกะพาเหรดเค้าสวยโคตร
และแล้วก้อเปนเช่นนั้นจิงๆ ที่ 1 ไปเห็นๆ
อืมพอดูกานเสด ก้อไประลึงถึงความหลัง
เดินไปลอยกระทงที่หอพระ บรรยากาศแบบชิวมากมาย
นึกถึงความหลัง อยากให้เพื่อนๆอยู่กันครบจังเลย
คงจะมีความสุขมากกว่านี้
แต่นี่ก้อมีความสุขน้า อยู่กะน้องๆที่น่าร้าก ทั้งแอร์ ไอซ์ เหมียว
แจ๊ค อร และอีกเพียบ ขอบคุนที่ทามให้พี่พี่มีความสุข
และแล้วเมื่อลอยกระทงเสด เวลานั้นก้อมาถึงค่ะ
ก้อเวลาที่เราจะได้ไปแดนซ์กานงัย
พอแยกกับเด็กๆก้อไปหลัง ม กานเลย
จองโต๊ะกานไว้เสจสรรพแต่พอไปถึงนี่ดิ
โต๊ะแทบจะไม่มี แบบว่าเซงโคตร
คนเยอะเหลือเกิน พอเต้นไปได้ซักพัก โอ้โห
คนไหลมาจากไหนวะ หายใจกานแทบไม่ออก
เฮ้อแบบว่าเซงเลย แถมไปเจอรุ่นน้องที่นู่นอีก
แหมแรงใช่ย่อยนะ น้องช้าน
พอกินไปกินมาเพื่อนเริ่มแตกกระจายกานไปนอน
เหลือช้าน บี กิ๊กกี้ วัต ตามฟอร์ม อยู่จนร้านปิด
แล้วเราก้อขึ้นไปห้องนอนกาน
แต่หารู้ไม่แทนที่จะนอนกัน โอ้วโห เม้ากานถึงตี 4.30
แบบว่าแผนที่จะกลับไปเรียนเช้าต้องล้มเลิกเลย
ก้อตื่นกานไม่ไหวนี่นา
สุดท้ายก้ออกซะ 9.30 เพราะต้องรีบไปส่งโอ๊ตสอบ
ไปถึง ม ประมาณ 11 โมงได้
ก้อไปกินข้าวกานเลย แต่แบบพอบ่ายมีเรียน
ง่วงกานมากมาย
กลับมาถึงบ้าน ไม่สบายค่ะ นอนอืดเลย
แบบว่าเพลียมากๆ แต่กินยาวันรุ่งขึ้นก้อหาย
ก้ออยากจะบอกว่า ก้อเปนความทรงจำที่ดีอีกอัน
แต่ถ้าเพื่อนๆไปกันครบองค์จะสนุกกว่านี้นะ
ขอบคุนทุกคนนะคะที่ทามให้วันนี้สนุกสนานได้
มีความสุขที่สุดที่ได้อยู่กะเพื่อนๆและน้องๆ
ขอบคุนมากๆ และที่สำคัญขอบคุณคนอ่านที่อ่านมาจนจบนะคะ
จุ๊บๆๆๆๆๆๆๆๆ November 13 ฝนตกในฤดูเหงา ไม่เข้าใจว่ามานเปนอะไรเนี่ย
เดือน พฤศจิกายนแล้ว แต่ทามไม
ฝนถึงตกได้ทุกวี่ทุกวานน้า เฮ้อ...
ตกทีนี่ไม่ใช่แบบ กระปริดกระปรอย
ตกทียังกะฟ้ารั่ว แบบว่าแรงมากมาย
ตัวช้าน เลยไม่ได้ออกไปไหนเลย
เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมามีวันนึงไปเรียน
แล้ววันนั้นไม่ได้ขับรถไป
โอ้โหลำบากโคตร เพราะวันนั้นฝนตกหนักโคตร
นั่งรอให้ฝนหยุดได้ ก้อบ่ายโมงกว่า
แบบวัยรุ่นเซง
แล้วต้องนั่งมอไซค์ออกไปหน้าปากซอยอีก
โอ้ยน้ำนี่กระเซ็นมาเปียกกระโปรง
อย่างกะเล่นเอ็มวี...555...
นั่นแหละก้อเลยเกิดอาการสงสัย
ว่าทามไมฟ้าถึงรั่วได้ขนาดนี้........
หรือว่าเทวดากำลังเสียใจอยู่หรือว่า
สวรรค์กำลังพิโรธ อืมแต่ก้อไม่น่าเกี่ยวนะ
อืมก้อไม่มีไรหรอกที่เล่ามาทั้งหมด
แค่อยากจะบอกว่า เราเป็นคนเกลียดหน้าฝนง่ะ
ฝนตกที่ไรจะมีเรื่องร้ายๆ น่าเบื่อๆมาทุกทีเลย
ปล. ไม่มีอะไรหรอกแค่อยากบอกว่าเวลาฝนตก
ช่าง เหงา อ้างว้าง เดียวดาย เหลือกเกิน
คงเปนเพราะว่าอยู่ตัวคนเดียว
อีนังม้วนก้อหนีไปเชียงใหม่
พ่อก้อเอารถไปใช้อีก
โทรศัพท์ก้อขี้เกียจคุย
แฟนก้อไม่มี
กิ๊กก้อเบื่อแล้ว
โอ้ยชีวิตช้านคงต้องสู้ต่อไปด้วยลำแข้ง 5555
ปล.2 แฮ้ปปี้เบริ์ดเดย์คุณแม่นะคะ
รักแม่ที่สุดเลย แต่ว่าไม่กล้าพูดง่า อายๆๆๆๆๆ
แต่ก้อเปนห่วงเสมอนะจ้ะ
จำทามหน้าที่ลูกให้ดีที่สุดนะจ้ะ
November 06 อาทิตย์แรกของการเปิดเทอมค่ะมาแล้วค่ะเพื่อนๆ
เค้ากลับมาอัพแล้วค่า
หายหน้าไปหลายวันเพราะไม่ค่อยว่าง(อิอิจิงๆขี้เกียจง่ะ)
เนี่ยเกือบอาทิตย์ที่ผ่านมา มีเรื่องมากมายเลยแหละ
อยากเม้ามากๆ คันปากมาหลายวัน
เอาล่ะนะจะเริ่มแล้ว อ่านกานดีดีนะ
เรื่องที่ 1
เมื่อวันพุธที่ผ่านมา ที่เค้าไปเรียนมาง่ะ
อืมเราง่ะไปถึง 10.30 นะ แต่เวลาเรียน 9.30 น.
เราเลยอดเรียนเลย เพราะไปถึงอาจานก้อปล่อยแล้ว
อืมเลยอดเรียนซะงั้น ก้อเลยคิดแบบเออไม่เปนไรๆ
เรียนบ่ายก้อได้ แต่พอไปไปมามา มิ้งกี้กะเมจิ(เพื่อนเอกตลาด)
มาเม้าๆๆๆแล้วบอกว่าวิชาตอนบ่ายไม่มีสอนค่า
พวกช้านงี้เซง แบบว่ากูจะมาทามไมเนี่ย(เปลืองๆๆๆๆทุกอย่าง)
อืมแต่ก้อไม่เปนไรพวกช้าน บ่ ยั่น
ต้องหาไรทาม ก้อเลยไปเดินตลาดนัดแกรมมี่ก่อน
เสดแล้วก้อวางแพลนจะไปร้องเกะกาน
มี เด็กๆ 6 คน คือ ช้าน น้องหมา นังม้วน เต่าดำ จ่ำม่ำ และขายักษ์
อืมร้องไปร้องมา 2 ชม. และ เหนื่อยกานใหญ่
อืมพอร้องเสด นังม้วน้อชวนไปตึกซีมิค ตึกข้างๆ
ไปดูที่เล่นฟิตเนสที่มานเปิดใหม่
เค้าให้ทดลองฟรี นังม้วนเลยจัดการคนแรกเลย
ม้วนเลยพาแอ๋น เจ กิ๊กกรี้ ไปถามๆราคาไรแบบนี้
ส่วนช้านซึ่งสวยอยู่แล้ว(ความจิงเกลียดการออกกำลังมาก)
ก้อรออยู่ข้างล่าง
ไม่รู้ไปไหนเลยไปนั่งที่ร้านทามผมข้างล่าง
ไปกันคิ้ว เห็นเจ้าของร้านเฟรนลี่ดี
เลยเม้าๆๆว่าอยากดัดผม
พี่เค้าเลยบอกเอาสิๆ แต่เราบอกขอไปคิดก่อน
แต่เพื่อนๆง่ะ เชียร์กานจิง(ออกมาช้านสวยน้อยลงนะคอยดู)
อืมก้อน่านแหละคุยไปคุยมา พวกน้านลงมาก้อแยกย้ายกานกลับ
แต่บังเอิญๆคืนน้าน นังม้งตกรถค่ะ กลับบ้านไม่ได้
จะมานอนบ้านช้านซะงั้น เราก้ออือๆเดียวรอ
แต่กว่าจะมานะคะ ตีหนึ่งครึ่งๆเหอๆๆ
กว่าจะนอนกานก้อตี3 นอนเม้ากาน
อืมวานต่อมาก้อเลยต้องพามานมามหาลัยด้วยเลย
เรื่องที่ 2
วันต่อมาจากเรื่องที่ 1 แหละค่ะ
วันนี้มากานแบบชิวๆ แต่แปลกมาก
เวลาไม่รีบรถนี่โล่งๆๆๆๆๆๆ
แป๊ปเดียวถึง
พอถึงกว่าจะหาที่จอดรถได้แทบตาย เพราะวันนั้นที่จอดที่เดิมเตม
เพราะมีตลาดนัดคณะศิลปกรรม เลยเซงมาก
วนไปวนมาอ้าวเปนงัยเปนกาน
แบบว่าเอาที่จอดแบบเข็นกานจนได้
พอจอดเสดนึกว่าจะสาย 5555 เดกกานเงินนั่งอยู่ที่โถงกานเพียบ
เราเลยชิวๆ พอนังม้งมาที่โต๊ะเพื่อนๆตกใจเปนแถว
ไม่รู้ทามไม(สงสัยนึกว่าปีศาจ 5555)
อืมก้อน่านแหละพอขึ้นเรียน แบบว่าเซงมาก
ไม่รู้เรื่อง เพราะเสียงก่อสร้างดังมากๆ อาจานก้อสอนน่าเบื่อ
เราเลยลงมากะข่อยก่อน มาหานังม้งข้างล่าง
อืมก้อพอเสดก้อเม้าๆๆๆกานไปที่เบเกอรี่
รอนังพวกน้านเลิกเรียน
เสดก้อไปกินข้าวที่ตลาดแกรมมี่
แล้วก้อวางแพลนกานว่า พวกนังนอยจะไปฟิตเนส
ช้านจะไปดัดผม
โอเคก้อแยกกานไป โหอิช้านค่ะเข้าไปร้านตั้งแต่ บ่ายโมง
กว่าจะเสดค่ะเพื่อน 4 โมง(เฮ้อแอบเหนื่อย แต่เพื่อความงามค่ะ)
อืมพอดัดเสดเลยบอกให้ม้งซอยผม
แต่ช่างตัดสั้นให้ซะงั้น(แมนเชียว)
แต่ไปป์ง่ะสิ ดัดออกมาแปลกตาเลย
แต่ก้อชอบนะ แบบว่าเปลี่ยนลุคดี(อิอิชอบๆๆๆๆ)
ขอบคุนนะคะเพื่อนๆที่เชียร์ให้ดัดผม
อ่ะต่อๆๆๆ เย็นวันนั้น แม่จะให้ไปรับที่ เซนทรัล พระราม 3
แต่พอไปป์จอดรถเสด โทรสับแม่เข้ามาค่ะ
บอกว่าไม่ไปแล้วรถติด แต่เพื่อความไม่เสียเที่ยว
แม่เลยใช้ซื้อของที่ ท้อป
อืมเรากะยุ้ยก้อเลยจัดการซื้อภายในเวลาแป๊ปเดียว
อยากรีบกลับบ้านว่างั้น
อืมน่านแหละ จบค่ะอีกวัน
เรื่องที่ 3
วันสุกค่ะ เราไปเรียนมาแบบว่าไปสายตามเคย
พอเรียนเสดตอนเช้า ก้อไปนั่งกินข้าวที่ท่าเรือ
แบบว่าอารมเสียมากๆ เพราะคนผัดกับข้าวช้ามาก
กว่าจะได้กินแบบหัวเสีย
อืมน่านแหละทามไรเสดก้อขึ้นไปเรียน
แต่เรียนกะแจ็คกี้ไม่มีไรเลย
แป๊ปเดียวก้อปล่อย เราเลยสบายๆๆๆๆ
อืมเสดก้อไปเดืนสยามกาน เพราะเรานัดอาเอาไว้
แต่โหกว่าจะเจออา เรานี่เดินไปจนเมื่อยไปหมด
พออามาถึงก้อแยกกานไปดูหนัง
ช้านดูเรื่อง SAW2 อาดูเรื่อง GOAL
อืมพอเสดก้อมานั่งเม้าๆรออาเพราะหนังของอาเข้าช้ากว่า
อืมประมาณ 3.15 ถึงจะได้เจอกาน
เราก้อไปนั่งกิน นิวไล้ทกาน
เจอ ช คนนึงน่าน้ากมากแต่คิดว่าเปนพวกเดียวกาน
เลยอดกินเลย 555
ก้อน่านแหละพอกินเสดก้อแยกย้ายกานกลับบ้านค่ะ
เหนื่อยมากๆๆๆกว่าจะถึงก้อ 5 ทุ่มกว่าๆ
กลับมาสลบเลย
เรื่องที่ 4
เรื่องสุดท้าย คือวันนี้แหละค่ะ
ก้อวันนี้เราต้องไป สัมพาสงานของโครงการ work&travelค่ะ
ที่ โรงแรม มนเฑียน ตรง สุรวงศ์
ก้อนัดรอบไว้ว่า 11.30น. ง่ะ
แต่พอไปถึงนะโหเซงๆๆๆๆๆๆมากๆๆๆๆๆ
แม่งนั่งอยู่ในห้องรับรองประมาณ 2 ชม.กว่าๆ
ก้อยางไม่ได้สัมพาด
จนพี่เค้าออกมาบอกว่าเออเนี่ย สงสัยต้องให้คนสัมพาดพักทานข้าว
ประมาณ บ่าย 2 ถึงจะได้สัมพาด
เราก้อแบบเฮ้ยไรวะ กูมาแต่เช้าไมไม่ได้ซักที
แต่ในที่สุด จะไปวีนยังงัยก้อไม่ได้(5555)
อืมเราก้อเลยไปทานข้าวมั่ง
เดินไปกะโส ทะลุซอยพัดพงไปสีลม
เดินไปเดินมาถึงซอยคอนแวนด์
เลยไปนั่งกิน ตอนแรกกะกินข้าวมันไก่
แต่ไปถึงหมดค่ะเซงเลย เจ้าอร่อย
อืมก้อเลยไปนั่งกินร้านแถวน้าน
พอนั่งปั๊ป เหลือบมองขวาไปเหนร้านส้มตำ
อยากกินมากแต่นั่งไปแล้วเลยเปลี่ยนไม่ได้แล้ว
เฮ้อทนกินไป แบบว่าไม่อร่อยเลยเซงมาก
อืมน่านแหละ รีบกินรีบจ่ายรีบไป
ไปถึงไปนั่งรอที่ห้องรับรอง
บังเอิญมากเจอพี่ เอกโรงแรม มศว ที่รู้จักกาน
ไปด้วยเลยแบบดีใจมีเพื่อนสัมพาดแล้ว อิอิ
อืมพอถึงเวลานะตื่นเต้นมาก
จนพูดไม่ออกเลย เรียงประโยคไม่ถูก
ออกมารู้สึกหงุดหงิดตัวเองสุดริด
แต่ก้อแก้ไขไรไม่ได้แล้วนี่
ยังงัยก้อต้องสู้ต้อไปวะ
โอเคสัมพาดเสดออกมาก้อขับรถไปส่งโสที่รถไฟฟ้า
แล้วก้อกลับบ้านเอารถไปเข้าอู่
แล้วเราก้อนั่งสองแถวเข้าบ้าน
กลับไปสลบเลย
แต่ยังมีหน้ามาเล่นคอมอีก (555)
อืมเหนื่อยเจงๆเลย
ก้อน่านแหละค่ะ 4 วันที่ผ่านมา
เพื่อนๆอ่านกานนานหน่อยนะ
แต่เอาน่าเพลินดีเนอะ
วันนี้เหนื่อยแหละไปก่อนนะ จุ๊บๆ
เออขอระบายอีกเรื่อง
เรื่องนี้แค้นมาก
เรามีคอนเสิด เอเอฟ แต่ไม่ได้ไปดู
เพราะติดสัมพาด เซงจิงๆเว้ย October 30 บางสิ่งที่ยากจะลืมสิ่งหนึ่งที่มันยังติดอยู่ในใจของเรามาตลอด
ก้อคือความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องเก่าๆ ในอดีต
ซึ่งที่ผ่านมามานก้อมีทั้ง สิ่งที่ ดี และ ไม่ดี
สิ่งที่ดีดีนั้น
มานก้อ สามารถทามให้เรายิ้มได้
ส่วนสิ่งที่ไม่ดีนั้น
มานก้อสามารถทามให้เราเสียน้ำตาได้เหมือนกัน
เราก้อไม่เข้าใจในตัวเองเหมือนกัน
ว่าทำไม ครั้งหนึ่ง ที่เรานึกว่าเราลืมเค้าได้
แต่ในใจกลับคิดวกวนอยู่แต่เรื่องเก่าๆ
ยิ่งถ้ามีสิ่งต่างๆ หรือภาพเก่าๆ
มาตอกย้ำความรู้สึกนั้น
มานยิ่งทามให้ช้านเสียน้ำตาได้มากขึ้นไปอีก
แต่อย่างว่าอ่ะนะ ชีวิตคนเรามานก้อต้องรู้จักคำว่า
"เสียใจ"
ไม่งั้นชีวิตเราก้อคงไม่มีครบทุกรสชาติ
เหมือนบะหมี่สำเร็จรูปหรอกเนอะ
แต่เราก้อแปลกเนอะ ทามไมเวลาที่เรามีเค้าอยู่
เราไม่ทามสิ่งที่ดีดี ที่ยังสามารถทามได้
ทามไมเราต้องมีฟอร์ม กลัวเสียภาพพจน์
ความรักมานไม่ต้องกลัวนี่นา เพียงแค่กล้าที่จะรัก
และทำความรักนั้นให้ดีที่สุดก้อพอ
เฮ้อ เอาเถอะ ยังงัยตอนนี้มานคงสายไปแล้ว
ตัวของช้าน มานคงแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว
คงจะเปนบทเรียนเล่มหนึ่ง
ที่ทามให้เราได้เรียนรู้และทามให้เราแข็งแกร่งขึ้น
อืมที่เขียนมาก้อไม่มีอะไรหรอกค่ะเพื่อนๆ
เพียงแค่อยากระบาย ความรู้สึกในใจบางอย่าง
เพราะว่ามีสิ่งๆนึงมานมาดลใจให้นึกถึงอดีตง่ะค่ะ
ก้ออยากจะบอกเพื่อนๆไว้เปนบทเรียนดีก่า
ว่าถ้าเราพบรักแล้วเราควรจะดูและมานให้ดีที่สุด
ไม่งั้นมันจะหลุดมือไปแบบที่เราไม่สามารถหาได้อีกง่ายๆ
ชีวิตคนเรามานสั้นนัก
เราควรจะรีบขวนขวายสิ่งที่ดีดีเข้ามาในชีวิต
ตักตวงความสุขต่างๆให้ได้มากที่สุด
เราจะได้ไม่ต้องมานั่งเส้าซึมกับสิ่งที่ยังไม่ได้ทำงัยคะ
พอแล้วค่ะเพื่อนๆแค่นี้ตัวเราก้อเส้าแล้ว
อิอิ บายๆค่ะ แล้วงัยเราจะสู้ต่อไปค่ะ
ไม่เข็ดกะความรักแน่ๆๆ
ปล.1 เพื่อนๆที่ไม่มีความรัก กูก้อจะอยู่เปงเพื่อนมึงต่อไปนะ
(เข้าใจมะ อีนอย อีบวม อีบิ๊ก อีปิดิ และทุกคนที่กูสนิท)
ปล.2 ถ้าใครเหนกูจมปรักอยู่กะสิ่งเก่าๆ มึงช่วยดึงกูขึ้นมาหน่อยนะ
ปล.3 กูจะพยายามทามความรักครั้งใหม่ให้ดีที่สุดนะ
October 26 ทริปที่แสนน่าเบื่อห่างจากการอัพไป 4-5 วันเลยเนอะ
คิดถึงกานมั่งป่าวคะเพื่อนๆ
ก้อเนี่ยที่หายไปเพราะเมื่อ Long Weekend ที่ผ่านมา
เค้าไปต่างจังหวัดมาแหละ
ไปหัวหินมา ไปกะครอบครัวพร้อมหน้าเลย
แล้วก้อมีเพื่อนๆของพ่อแม่อีก 3 ครอบครัว
เราไปพักที่ดุสิต รีสอร์ทแหละ แต่อยู่ฝั่งคอนโดมิเนียม
อืมก้อน่านแหละ ไปถึงเมื่อวันเสาร์ที่ 22
ออกจากบ้านแต่เช้าเลยแหละ 7.00แน่ะ
ไม่รู้ทามไมถึงรีบออกกานแต่เช้าก้อไม่รู้ แต่ก้อช่างมานเถอะ
อืมพอไปถึง ต่างคนต่างนอนเลย 555 สงสัยจะเพลียจากการตื่นเช้า
พอเสดเยนๆ พวก ช เค้าก้อไปว่ายน้ำกาน ญ อย่างเราจะทามไรล่ะ
เพื่อนก้อไม่มีให้เม้าท์ แฟนก้อไม่มี
เราก้อเลยต้องมานั่งแอ่วอยู่ข้างสระน้ำดูแลเด็กๆเล่นน้ำซะงั้น
อืมพอตกเยนค่ะก้อไปกินข้าวที่ร้านแถวตลาดโต้รุ่ง
แต่ไม่ใช่ในตลาดนะ คือมานอยู่ใกล้ๆ ร้านแบบว่าสวยมาก
ชอบมากๆเลย แบบเปนศาลาเรือนไทย มีเพลงเพราะๆให้ฟัง
กำลังฟังเพลินๆ สิ่งที่ทามให้เซงก้อเกิดขึ้น
ฝนค่ะฝน มานตกลงมาอย่างเรวและแรง
ทามให้เราต้องเข้าที่ร่ม พอเข้าไปหลบซักพัก ก้อเชคบิล
เพราะบรรยากาศเริ่มแย่งัย อืม เลยต้องกลับมาคอนโดเรวซะงั้น
เซงๆๆๆ....เซง.........
คืนนั้นพอกลับไปก้อไม่ได้ทามไร นอนคุยโทรสับกะเพื่อน
และอ่านการ์ตูนก้อหลับแล้ว
พอวันที่ 2 ค่ะเพื่อนๆ ตื่นมาก้อเที่ยง
ตื่นมาพวก พ่อๆก้อออกไปตีกอล์ฟกาน
ส่วนเดกๆก้อต้องรอในห้อง แต่เราเบื่อๆๆ
เลยออกไปตี squard กะเล่นฟิตเนสกะอา
อืมพอเล่นได้ซัก 2 ชม. ฝนตกค่ะเพื่อนๆๆ
เซงๆๆๆๆๆไม่มีไรทามเลย อยู่แต่ในห้อง ตามระเบียบ
เฮ้อๆๆๆๆๆๆ โคตรเซง
วันที่ 3 ค่ะ ถึงเวลาต้องกลับบ้าน
ตื่นเช้ามา พ่อๆ ออกไปตีกอล์ฟตามเคย
เราก้อนั่งรอถึงบ่าย ก้อกลับ ฝนตกอีก ถึง กรุงเทพ ประมาณ 1 ทุ่มได้
กลับมาเปิดข่าว หวหินน้ำท่วมค้า
เออแม่งสมควรแหละ ตกทั้งวี่ทั้งวัน ฝนเนี่ย
เปงไรมากป่ะเนี่ย น่านแหละค่ะ ต้นเหตุของความเซงแหละ
หมดแล้วค่าเรื่องเล่าในทริปนี้ ไม่มีไรเลยใช่มะล่ะ
เหอๆๆๆๆๆๆ
แต่ดีนะพอกลับบ้านมา วันต่อมาไม่ต้องอยู่บ้านแล้ว
เพราะออกไปเดินห้างกะพี่และไปดูหนังกะเพื่อน
ค่อยดีหน่อย ถึงจะทามให้เงินร่อยหรอแต่มีความสุขเนอะๆ
ส่วนพรุ่งนี้ได้ไปเลี้ยงวันเกิดงานของเพื่อนเก่าค่ะ
มานอายุ 20 ปีบริบูรณ์แล้ว (เข้าผับได้แล้ว 555)
อืมเลยต้องไปสังสรรค์ซะหน่อย
แล้วเดี่ยวเปงงัยจะเอามาเม้าให้เพื่อนๆฟังนะคะ
October 21 เหงาจิงๆเลย อยู่บ้านเนี่ยเฮ้อ เบื่อจังเลยๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ไปป์อยู่บ้านมาหลายวันแล้ว
ไม่ได้ทำอะไรเลยง่ะ
เลยเกิดอาการเบื่อๆๆๆๆๆๆอย่างที่เหน
กำลังเซงกะตัวเองว่าทามไมชีวิตมานช่างเหมือนเดิมทุกวันเลย
ไม่มีอะไรหวือหวาเข้ามาในชีวิตเลยง่ะ
เพราะเวลาที่เราปิดเทอมใช่ป่ะก้อนอนตื่นสาย ตื่นมาก้ออยู่หน้าคอม
เล่นเอม เล่นเกมไปวันๆ แล้วก้อเย็นแล้ว เป็นแบบนี้ทุกวันจิงๆนะ
ไม่เข้าใจตัวเองเลย
พอเวลาเปิดเทอมก้อเปนแบบเดิมอีกแหละ
ตื่นเช้า ไปเรียน เรียนเสด กลับบ้าน
กลับบ้านมานั่งๆ นอนๆ ก้อตื่นเช้าไปเรียนอีกและ
เฮ้อช่างเปนช่วงเวลาที่แสนน่าเบื่อเหลือเกิน
หรือว่าเหตุผลจิงๆที่เราเซงกะชีวิต คือเรายังไม่มีแฟนกันแน่น้า 555
อันนี้ก้อไม่รู้ว่าเกี่ยวอ่ะป่าวนะ แต่คงมีส่วน
เพราะถ้ามีความรักที่สดใสคงมีความสุขมากกว่านี้อิอิ
อืมวันนี้เซงมากเลย กะจะไปสยามแต่เพื่อนดันไม่ว่าง
อุตส่าห์นัดกันเสร็จสรรพแล้ว อืมแต่ก้อดีทนเบื่อดีกว่าออกไปเสียตังค์เนอะ
เอาล่ะๆๆๆระบายมาพอและ จะไปทนเหงาต่อแล้วนะเพื่อน
บับบาย October 19 ได้บุญอีกแล้ววันนี้เราตื่นแต่เช้าเชียว ซัก 7.30 น. ได้มั้งตื่นมาทามไรสงสัยกานใช่มั้ยล่ะคะเพื่อน ตอบให้ก้อได้ มาตักบาตรเทโวค่ะ ทีแรกก้อคิดเหมือนกานว่า เอ๊ะ! เราจะเข้าวัดได้หรอ จะร้อนมั้ยน้า5555 (แดดนะที่ร้อนอิอิ) นั่นแหละก้อพอไปถึงวัดก้อแต่เช้าเลย แบบลงมาจากรถยังตาปรืออยู่ แต่ด้วยความเปนสาวใจบุญ(จิงป่ะวะ)ก้อเลยตื่นตัว เลยช่วยพี่เป๊กกะพี่ตุ๊กยกของลงมาที่โต๊ะในพระอุโบสถ ไม่ใช่อะไรหรอกที่ช่วยเพราะอยากจะรีบกลับจะได้ไปนอนต่อ อิอิ พี่ก้อต้องรีบไปเพราะพี่ต้องไปเกาะช้าง นัดเพื่อนไว้ซะเช้าเลย ก้อเลยรีบตักรีบกลับ
พอมาถึงบ้านก้อกะจะไปนอนแต่ดันมีของกินมาล่อตาล่อใจ เราก้อเลยนั่งกินไปยาวเลยถึง 10 โมงแน่ะ(ตะกละจิงวุ้ยกู) อืมพอกินเส็ดก้อมุขเดิมค่ะขึ้นไปนอนอืด พอนอนกลิ้งไปกลิ้งมาได้ซักพัก ก้อรู้ตัวแล้วแหละว่าเรานอนไม่หลับ เลยเข้าไปในห้องนอนแม่ไปนอนดูทีวีซะงั้น เผอิญเปิดไปช่อง HBO มีเรื่องที่เราเคยอยากจะดูตั้งหลายทีแล้ว แต่มานไม่เข้าเมืองไทย รู้สึกว่าจะชื่อเรื่อง "win a date with Tad Hamillton" โอว้มายก็อดไม่อยากจะบอกว่าพระเอกหล่อโคตร ก้อเลยนอนดูจนจบก้อประมาณ 12.30 น. เรื่องมานก้อเกี่ยวกับความรักที่ทำให้ดาราดังๆเปลี่ยนตัวเอง มารักกับสาวธรรมดาคนนึงแต่สุดท้ายก้อไม่ลงเอยกาน เพราะว่าต่างกันราวฟ้ากับดิน สุดท้ายก้อเปนพระเอกก้อกลายเปนคนที่เปนเพื่อนสนิทนางเอกซะงั้น โธ่อุตส่าห์ลุ้นให้เปนแฟนกะดาราหล่อๆดันมาเลือกเพื่อนสนิทซะงั้น เหมือนหนังไทยเลยเนอะ เรื่อง"เพื่อนสนิท"งัย เพราะมีฉากนึงเค้าพูดว่า ผมรักคุณ แล้วนางเอกตอบกลับไปว่า "ทามไมถึงมาบอกเอาป่านนี้" รู้จักกานมาตั้ง 22 ปีทามไมไม่บอก อืมเราก้อเลยรู้และว่ามานจะจบยังงัย5555 อืมก้อน่านแหละสุดท้ายก้อ Happy Ending
พอดูหนังจบไปป์ก้อเลยตาหลับทันทีค่ะเพื่อนๆ ตั้งแต่บ่ายโมงตื่นมาอีกที 4 โมง เฮ้อชีวิต จะมีไรที่เปนประโยชน์บ้างมั้ยเนี่ย 555 อืมตืนมาเสดก้อลงมาตีปังย่าเหมือนเดิม แล้วก้อเล่นๆๆๆๆจนดึกเลย
อิอิสรุปคือวันนี้ก้อเปนวันเดิมๆในช่วงปิดเทอมอีกน่านแหละ แต่ว่าแค่จะบอกว่ามีไรที่แปลกใหม่ตรงที่ วันนี้ได้เข้าวัด รู้สึกสบายใจแบบบอกไม่ถูก อืมก้อเท่าน้านแหละคะชีวิตในวันนี้
อิอิคิดถึงเพื่อนๆทุกคนนะ
วันครอบครัววันนี้เปนวันที่มาอัพสเปซเปนวันแรก
ก้อไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรดี
เพราะว่าอยู่ในช่วงปิดเทอม เราก้อคงไม่ค่อยได้ออกไปไหน
เลยไม่ค่อยมีอะไรจะมาเม้าท์ให้เพื่อนๆฟังมากซักเท่าไหร่
แต่เอาล่ะอย่างน้อยก้อขอเล่าซักนิดละกานนะจ้ะเพื่อน
ก่อนอื่นขอเม้าท์เรื่องตอนเช้าก่อนละกาน
คือปกติ ไปป์ง่ะจะนอนดึกมากเลย ก้อเลยทามให้ตื่นสาย
ตื่นทีก้อประมาณ บ่ายโมงนู่น
แต่ว่าวันนี้น่ะสิ พี่เลี้ยงตัวดีของไปป์ดันมาเรียกแต่เช้า
เพราะว่าอะไรรู้มะ(อิอิทายไม่ถูกกานหรอก)
ก้อเค้าเรียกให้ไปป์มาดู พี่ชายไปป์ง่ะสิ
เพราะวันนี้เค้าดันไปเปนดารารับเชิญออกรายการ
"ผู้หญิงอะไรซักอย่าง"ที่ ดวงตาเปนพิธีกร คู่ กับ เชอรี่
น่านแหละเพราะเค้ามาปลุกเท่านั้นแหละ
ตาเราเลยสว่างซะงั้น ลงไปนอนไม่หลับเลยก้อเลยเอาวะ ลุกก้อลุก
ก้อเลยตื่นขึ้นมาดู โถ่เอ้ยแม่งไม่มีไรเลย
หลอกกานนี่หว่า แบบว่าเนื้อหาไร้สาระมาก
เค้ามาถกเถียงกานว่า " ถ้าผู้หญิงจีบผู้ชายก่อนผิดมั้ย"
โธ่เอ้ยเรื่องแบบนี้มาถามชั้นก้อได้ เดี๋ยวตอบให้เอง5555
อืมก้ออุตส่าห์ทนดูจนเส็ด พอลงมาหาไรกินข้างล่าง
ดันไม่เจอพ่อ แม่ พี่ ซะงั้น
โกดๆๆๆๆๆๆ รู้อีกทีแอบหนีเราไปทำบุญกาน(กะไม่ให้เราได้บุญเลยใช่มะ)
อืมแต่ยังดีนะแม่ซื้อของกินกลับมาให้ โอเคอภัยให้ค่ะ แม่ขา
หลังจากนั้นก้อมาสู้ที่ประจำของน้องไปป์ 555 เครื่องคอมพ์นั่นเอง
มาทามอะไรหรอ คงรู้กานแหละ
ก้อตีปังย่างัย
อืมพอเสดก้อไม่มีไรต้องออกไปซื้อของเพื่อมาทำบุญพรุ่งนี้
เผอิญจะตักบาตรเทโว
อืมก้อเลยขับรถออกไปซื้อที่ บิ๊กซี แถวบ้าน
ตอนอยู่ในห้างท่านพ่อโทรมา ดันอยากดูหนังซะงั้น
ให้เราโทรไปจองอีก เว้ย อะไรก้อชั้นๆๆๆๆๆๆ ไมไม่ใช้พี่ชั้นมั่งวะ
อืมบ่นไปงั้นแหละแต่ก้อทาม 5555
อืมก้อน่านแหละพอทามอะไรเสดก้อจะออกจากบ้านไปดูหนัง
พ่อนัดเจอที่ห้างเลย ก้อเลยต้องไปหากาน พี่ก้อแสนดี อาสาขับรถคันพี่ไปให้
ดีดีไม่เปลืองน้ำมันรถไปป์ อิอิอิอิอิ
อืมก้อน่านแหละ พอดูเสด ท่านพ่อชวนไปทานไอติมอีก
ปากก้อบ่นนะว่าอย่าเลยๆๆๆๆ แต่ตัวนี่เดินนำคนอื่นเค้าซะงั้น
อืมๆๆๆสุดท้ายก้ออ้วนกานไปตามระเบียบ
อืมสำหรับวันนี้ก้อหมดไปอีกวันก้อเปนวันที่มีความสุขนะ
พ่อ แม่ พี่ อยู่กานพร้อมหน้า
ขอให้เปนแบบนี้อีกหลายๆวันละกานนะคะ
จุ๊บๆๆๆๆๆร้ากทุกคนเลยนะ
จบแล้วค่ะกับวันแรก หวังว่าเพื่อนๆคงไม่เบื่อเราซะก่อนนะ
แล้ววันไหนว่างๆจะมาอัพอีกนะคะ
อย่าลืมติดตามกานนะ
บับบาย |
|
|