prustha's profilespicypippyPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
spicypippyJune 15 ปิ๊ปปี้ เวอร์ชั่น อัพเดตกลับมาแล้วคะเพื่อนๆ
ขอโทดทีน้า
ที่ห่างหายจากการ
อัพสเปซ
ไปนานโคตรๆ
จนทกคนด่าแล้ว
555
โอเคไม่ต้องพูดให้มาก
มาเริ่มกานเลยดีก่าเนอะ
ก้อกลับมาจากเมกาได้
ประมาณ 1 อาทิตย์แล้ว
อยู่ในเวอร์ชั่นปรับตัวอยู่
เพราะเวลามานไม่ตรงกาน
อยากจะบอกว่าคิดถึง USA
จางเลย ใจจิงถ้าไม่ติดเรียน
ก้ออยากจะอยู่ที่นู่นให้นานๆ
เพราะการใช้ชีวิตที่นู่นง่ะ
มานทามให้เรามีอิสระ คิดเอง
ทำอะไรเองเป็นมากขึ้น แถม
เพื่อนเพื่อนยางน่าร้ากกานทุกคน
คอยดูแลเป็นห่วงกานอยู่ตลอด
โชคดีจังเลยที่ได้ไปเก็บเกี่ยว
ประสบการณ์ดีดีจากที่นู่น
แล้ววันหลังถ้ามีโอกาสก้ออยากที่จาไปอีก
โอเคจบไปหนึ่ง
พอถึงเมืองไทย
อยากกินอาหารไทยไปซะหมด
กลับมาขอส้มตำเป็นอย่างแรก
เฮ้อแต่เซง ไปซื้อมากิน
เค็มปี๋เลย ไม่ประทับจายเลย
มื้อแรก แย่ๆๆๆๆ
พอมื้อที่สองได้ไปกินฟูจิ
กะเพื่อน 2ต่อ2
เฮ้อๆๆแต่จะมีความสุขก่านี้
ถ้าได้ไปกะแฟน 555
กลับมาจากนู่นรู้สึกกินเก่งขึ้น
ซวยแน่ๆตู
จบอีกเรื่อง
ต่อไป
การเปิดเทอมวันแรก
คือมะวานค่ะ
เซงโคตรๆๆๆ
มีเรียน 9.30
ปกติจะออกจากบ้าน8.45
แต่มะวานค่ะ
รู้ว่าเปิดเทอมวันแรก
เลยเผื่อเวลากันรถติด
โอ้โหเพื่อนขา
ออก 8.15
ขับออกจากหน้าบ้าน
ติดแหง็กไม่ขยับเลย
เซงมากมาย
กว่าจะถึง 10.30
ยังไม่เท่าไหร่เวลาสูสี
แต่พอเดินไปถึง
กรี๊ดๆๆอาจานเดินออกมาจากห้องแล้ว
คาบบ่ายก้อไม่มีเรียน
สรุปมะวานไปฟรีเลย
แต่ก้อยังโอเค
ไปนั่งเม้ากะเพื่อนๆต่อ
แถมไปดูหน้าเดกๆเฟรชชี่
ที่น่ากิน(รึป่าว)
ก้อโอเค อารมเลยดีขึ้นมาบ้าง
อีกอย่าง
มะวาน
เซงมากๆๆ
นั่งเม้าไปเม้ามา
เพื่อนชวนไปดัดผม
ก้อเลยบอกเคเค
ไปก้อได้เพราะหัวเริ่มคลายแล้ว
เพราะของเก่าดัดมา 8 เดือนแล้ว
กลับมาจากเมกาผมยาวมากมาย
เลยอืมๆไปดัดซะหน่อย
เผื่ออยากเปลี่ยนลุค
โอเคไปถึง
วนหาที่จอดอยู่นานโคตร
แถมต้องเสียค่าจอดอีกเปนร้อย
แถมไปรอชั่งกว่าจะมาอีก
พอเริ่มสระผมเสด
ช่างก้อมาซอยผมให้ดิช้านค่ะ
ปกติเค้าต้องถาม
แต่พี่คนนี้อยู่ดีมาซอยผม
ซอยไปซอยมาเราก้อไม่คิดไร
เหนสไลท์ผมอยู่ดีดี
แต่เอาไปเอามา
กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆ
เค้าซอยให้หนูจากที่ผมยาวๆ
จากกลางหลังเหลือแค่คอค่ะ
เลยรู้สึกเสียเซลฟ์มากมาย
แต่ก้อช่างมานสบายหัวดี
แต่ไม่รู้น่าเกลียดป่าว
ไว้จาเอารูปมาลง
เผอิญเสียเซลฟ์เลยไม่กล้าถ่าย
5555
ก้อแค่น้านแหละ
เผอิญวันนี้อารมขี้เกียจไปเรียน
เลยโดดดีก่า
เพราะมีคาบบ่ายคาบเดียว
เลยมีเวลามาอัพสเปซนี่งานคะ
เข้าจายยัง
อิอิแล้วงัยมาเม้าให้ฟังใหม่นะ
ไปและ
ขี้เกียจไปหมดเลย
อยากอยู่นิ่งๆ
นึกถึงครายบางคน
ให้หายคิดถึง
(5555)
สงสัยจะเป็นเอามากเลยเรา
โอเค
บับบาย
โชคดีในการเปิดเทอม
ตั้งจายเรียน
เทคแคร์คนอ่านทุกคนค่ะ
จุ๊บๆๆๆๆๆ
April 12 My VacationHi
GuyS
หวัดดีค่ะเพื่อนๆ
ตอนนี้
กะลังอยู่
เวอร์ชั่นพักร้อน
มาไกลถึง
เมกา
แอบเบื่อมากมาย
ไม่มีไรทาม
นอกจากทามงาน
ที่ไม่ค่อยคุ้มค่าเงิน
แต่คงจะต้อง
สู้
ต่อ
ไป
เพื่อ
เงิน
ฮ่าฮ่าฮ่า
อยากบอกว่าตอนนี้
คิดถึงเมืองไทยมากมาย
คิดถึงเพื่อน บ้าน และสงกรานต์
กรี๊ดๆๆๆๆๆ ปีนี้เค้าพลาดแหง่ๆๆๆ
เก็บบรรยากาศมาฝากด้วยนะ
แล้วงัยจะได้ไปอัพข่าวต่อ
ปล. ใกล้วันเกิดแล้ว
เพื่อนๆอย่าลืม
ติดต่อมา
หรืออวยพร
ในบลอคก้อได้
เค้าไม่ว่าหรอกนะ
แค่ใช้ใจก้อพอ
กร๊ากๆๆๆๆ
เคเคไปแล้วค่ะ
ไว้ว่างๆจะมาอัพอีกน้า
คิดถึงมากมาย
ทั้งเพื่อนและพี่และพ่อแม่
อีกทั้งหนุ่มๆ ฮ่าๆๆๆๆ
อย่าลืมติดไม้ติดมือมา
จากสงกรานต์มั่งนะ
คริๆๆๆๆ
Good
Bye
My
Guys
March 07 วันว่างช่วงปิดเทอมซาหวาดดีค่ะ
เพื่อนๆทั้งหลาย
คิดถึงเพื่อนๆจาง
คือแบบว่า
ไม่ได้อัพสเปซ
มาเปนเดือน
เพราะว่า
อารมณ์ช่วงนั้น
ห่อเหี่ยวเหลือเกิน
ไม่มีรมณ์ทามไรเลย
เหนอะไรก็ขี้เกียจไปหมด
ก้อเลยปล่อยให้สเปซร้างมานาน
แต่วันนี้
กลับมาแล้ว
เพราะความที่ว่าง
ว่าง
ว่าง
ว่าง
มากๆเลย
เลยขอมาอัพสเปซ
ก่อนที่จะไม่อยู่อีก 3 เดือน
มาเริ่มกันเลยมะ
พร้อม
ARe
U
ReadY?
เริ่มเลยเรื่องแรก
ที่ไม่ได้อัพคงเป็นเพราะว่า
ตอนนั้นประมาณปลายเดือน มค
เป็นช่วงเวอร์ชั่น เหนื่อยล้า
จากการรับน้อง และจากการสอบมิดเทอม
อะไรต่างๆมากมาย เลยทำให้ไม่ได้มาแตะสเปซเลย
ถึงแม้ว่าจะเล่นเอ็มทุกวันก้อตาม
พอขึ้นต้นเดือนกุมภา
เดือนแห่งความรัก
แต่เผอิญ
ไม่มีความรักในช่วงนี้
เพราะว่าอยู่ในเวอร์ชั่นเหี่ยว
ใครๆก้อไม่สนจาย
เลยไม่ได้ให้ความสำคัญกะ
คำว่า Valentine
อีกต่อไป
แต่เราก็ยังมีความรักให้คนที่รักเรา
เหมือนเช่นเคยนะจ้ะ
พอเลยเทศกาลความรักไป
ก้อมาถึงช่วงสอบปลายภาค
ก้อดันมีเรื่องเครียดไรต่างๆมากมาย
ทั้งเรื่องเพื่อนคนนึง
ทั้งเรื่องเด็กคนนึง
ทั้งเรื่องการอ่านสือสอบ
โอ้ยอยากเป็นลม
กูจะบ้าตาย.....
ช่วงนั้นเลยเป็น
ไปป์เวอร์ชั่นเซง
เพราะขาดความหวือหวาเข้ามาในชีวิต
อย่างแรง
พอขึ้นเดือนใหม่ มีนาคม
เรื่องต่างๆเริ่มหายไปจากหัว
เพราะสอบก้อเสดแล้ว
เรื่องต่างๆก็เคลียร์แล้ว
เหลือแค่เรื่องหัวจาย
ที่ยังแห้งเหี่ยวและขาดคนดูแล
อย่างเช่นเคย
ทั้งๆที่เดือนก่อน
นึกว่าจะมีคนมาดูแลอย่างจริงจังเสียแล้ว
แต่ก็ช่างมานเหอะ
ไม่เครียดๆๆ ยังงัยก้อขำๆ55555
แต่มีเรื่องฉุกคิดขึ้นมาในหัว
ว่าทำไมเวลาเดินผ่านไปเร็วโคตร
แป๊ปเดียวเราเรียนจบ ปี2 แล้วหรอเนี่ย
เหมือนเพิ่งเป็นเฟรชชี่มาหยกๆ
เฮ้อทามไมมานช่างรวดเร็วเช่นนี้
ชีวิตในวัยเรียน เรายังไม่ทันเบื่อเลย
ยังไม่อยากทำงาน
ไม่อยากมีเรื่องเครียด
ไม่อยากหาเงินเอง
ไม่อยากห่างจากเพื่อน
ไม่อยากใช้ชีวิตอยู่ในออฟฟิศ
เฮ้อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
สิ่งที่เราเกลียดกำลังจะมาถึงแล้ว
สงสัยจากนี้ไปคงต้องสนุกกะชีวิตในมหาลัย
ให้ถึงที่สุด เข้าจายมั้ยจ้าเพื่อน
อย่าปล่อยให้เวลาผ่านไปแบบที่ชีวิตเราไม่มีสีสัน
เดี๋ยวจะถือว่าใช้ชีวิตไม่คุ้ม
สุดท้ายแล้ว
เป็นเวอร์ชั่น
ฝากฝัง
เพราะอีก 6 วัน
เราจะไปเมกา
3เดือนแน่ะ
ไปกะโสรยา
คงไม่ได้มาอัพแน่นอน
ยางงัย
เพื่อนๆก้อส่งเมล์มาหากันมั่งนะ
เพราะว่าไปอยู่ที่นู่นคงเหงาแน่นอน
และคงเหนื่อยด้วย
เพราะต้องทำอะไรเองคนเดียวทุกอย่าง
คงไม่สบายเหมือนที่เมืองไทย
เฮ้อๆๆๆ
แต่กูก็จะสู้ตายนะคะ
วันนี้ไปและ
อัพรวมๆ
คงไม่ยาวเท่าไหร่
ถ้ายาวมากไป
เดี๋ยวเพื่อนๆจะแอบด่า
โดยเฉพาะอี ลิงดำบีคูล
555
บายจ้า
คิดถึงกานด้วยน้า
January 22 สัมมนาปากช่องกลับมาอีกครั้งแล้วนะคะ
หายไปนานเลย
เพราะว่าความขี้เกียจนั่นเอง
แต่ที่มาอัพครั้งนี้
เพราะมีความสนุกมาเม้าให้ฟังกาน
แต่ครั้งนี้จะไม่ละเอียดจิงๆและ
เดี๋ยวโดนเพื่อนว่า
ว่าเขียนชีวิตประจำวัน555
เริ่มกานเลยนะเพื่อเปนกานไม่ให้เสียเวลา
ก้อเมื่อวันที่ 20-22 ที่ผ่านมาง่ะ
มศว ภาคบริหารของเรา
ยอมทุ่มทุนสร้าง
จัดงานสัมมนากันขึ้น
เพื่อนสมานสัมพันธ์พี่น้อง
และเลี้ยงส่งรุ่นพี่ปี 4
ที่จะจบออกไปเปนบัณฑิต
แต่ที่จิงมานก้อคือการไปเที่ยวดีดีนี่เองแหละ
สัมมนาครั้งนี้จัดที่ปากช่องง่ะ
ที่รีสอร์ท Angel Garden
หรือ ไร่ธิดาสวรรค์นั่นเอง
เริ่มจากวันศุกร์ อาจานนัดที่โถง 8.30
เลยนัดยุ้ยที่บ้านกะออกซัก 7.00
แต่หมูมาสาย เลยออกซะ 7.15
แต่เผอิญหมูยุ้ยชวนนั่งเรือ
ซึ่งใจจิงไม่ค่อยอยากเลย
เพราะกระเป๋าอิชั้นหนักมากมาย
แต่เอาวะไม่อยากทนกะรถติด
พอไปถึงท่าเรือสาธรก้อนั่งรถไฟฟ้าต่อ
ถีงอโศกคนโคตรเยอะเลยบนรถไฟฟ้า
อืมพอถึงก้อไปกินข้าวที่ร้านโจ๊กร่วมใจ
แต่ไม่ได้กินโจ๊กค่ะดันกินข้าวราดแกง
ตอนเกบตังถึงกับอึ้ง
เพราะเค้าคิด 50 บาท
ซึ่งราดแค่ 2 อย่าง คือผักกาดดองผัดไข่
กะเศษหมูกรอบทอด
อืมแต่ก้อต้องจ่ายมิงั้นหน้าแตก
แต่แอบคิดในใจคิดกูผิดแน่เลย
ยุ้ยบอกว่าแบบเนี้ย 25 ก้อว่าแพงแล้ว
อืมเราก้อเอาวะความโง่ของกูเอง
อืมหลังจากนั้นออกมาเจอบวมที่มอไซค์รับจ้าง
เลยนั่งเข้ามาพร้อมกาน
พอไปถึงก้อ 8.45 ยางไม่ทามไรกานเลย
กว่าจะออก 10.00 ได้
สายประจำแหบะ มศว เรา
อืมนั่งไปดูงานที่โรงงาน เนสท์เล่
ประทับจายโคตรๆ
เพราะดูสะอาดแล้วแบบว่าสวยงามไปหมด
พอดูงานออกมาจากเนวท์เล่
ก้อนั่งรถมาถึงรีสอร์ทและ
ไปถึงนี่ก้อนอนหลับกานเปนตายถึง 6.30
แล้วออกไปทานข้าว
ตกดึกมีงานรอบกองไฟ
การเงินทามฮา(อีกแล้วครับท่าน)
ก้อหนุกดีเสดแล้วก้อไปนั่งเล่นไพ่กาน
กว่าจะนอนก้อตี 2
เอ๊ะๆๆลืมๆตอนเล่นไพ่
แอบตกอยู่ในพะวังของรุ่นพี่คนนึง
ชื่อ นะ อยู่ปี4
เล่นกีต้าร์ได้เพราะมากมาย
แถมหน้าตาก้อน่าร้ากถูกจายใช่เลย(แต่ไม่น่าเลย)
รู้กานอยู่เนอะเพื่อนๆ
อืมน่านแหละกลับมาถึงห้องก้อนอน
พอวันที่ 2
ตื่นมาแต่เช้าเพื่อไปไร่องุ่น
เฮ้อเซงจะแย่
ไม่มีไรเลยง่ะ แถมร้อนโคตรๆ
แต่ก้ออ่ะนะไหนๆก้อมาทั้งที
หลังจากนั้นก้อมีกิจกรรมภาคสนามตอนบ่าย
เล่นกาน เต้นกานหนุกดี
พอตกดึกก้อถึงเมนของเรื่อง
คือเลี้ยงส่งพี่ปี 4
บรรยากาศซึ้งมากๆ
จุดเทียนล้อมรอบพี่ๆ
แล้วมีดอกไม้ให้พี่ๆ
ไม่รู้มีพี่คนไหนแอบซึ้งรึเปล่า
แต่รู้ว่าขนาดเรายังแอบขนลุกเลย
อืมหลังจากน้านก้อมีกานเเสดงกาน
การเงินเอาอีกค่ะ เส็งเครงตามเคย
กางเกงในเนี่ยเล่นกานเข้าไป
แต่ก้อเรียกเสียงฮือฮาได้มากมาย
อิอิแต่ที่ชอบคือ โชว์ของอาจาน
สุดยอดไปเลยค่ะท่าน
แถมอาจานเก๋กะเพลงแอบเหงา
หนูชอบช๊อบ อาจานเฮ้วเหมาะกะเซคเรามาก
หลังจากนั้นมีการปิดฟลอร์เต้น
ก่อนงานจะเลิก
แอบเซงที่เต้นได้แป๊ปเดียวห้องก้อต้องปิด
เลยแยกย้ายกานกลับ
แต่เซคเรายัง บ่ยั่น เล่นบาสกะบอลกานต่อ
แต่เราไม่ไหวคันหัวมากมาย
เลยขอลา
แต่นึกว่าจะได้นอน ไปนั่งเม้ากะรุ่นพี่จนดึกดื่น
หลับกานเปนตาย
ตื่นมาก้อเกือบลุกไม่ไหว
แต่เหนเพื่อนๆรอเลยเอาวะไปกินข้าวก้อไป
เลยไปรีบกินรีบกลับ
กลับมาจัดของกลับบ้าน
แล้วก้อกลับมาถึง มหาลัยอย่างปลอดภัยค่ะ
อิอิจบแล้ว
ก้อหนุกดีง่ะพูดถึง
ถึงแม้มานจะรวดเรวเกินไปหน่อย
แต่ก้อประทับจายไม่น้อย
รู้นิสัยใครๆมากขึ้นด้วยนะ
แถมได้อะไรให้คิดอีกหลายอย่าง
คิดถึงอนาคตการเปนรุ้นพี่ไรแบบนี้
5555เพ้อและๆ
ปล.ถ้าอ่านไม่รู้เรื่องอย่าแปลกใจ
เพราะกะลังเบลออยู่เปนหวัดแดดกลับมา
โอเคไปพักดีก่า
ขอบคุนที่อ่านกานจนจบค่ะ
January 04 HappY NeW YeAr 2006HAppY
New
YeAr
2006
นะ
คะ
เพื่อนๆ
ขอให้เพื่อน พี่ๆ น้องๆ ทุกคน
มีความสุขมากมาก
คิดสิ่งใดสมปรารถนา
ดังหวังทุกประการ
ใครอยากได้เงินจงได้
ใครอยากได้ความรักก้อจงได้
ใครอยากได้อะไรก้อให้ได้ให้หมดทุกคนเลยนะ
โชคดีปีใหม่ค่ะ
ลืมสิ่งเลวร้ายเก่าๆ
แล้วมาเริ่มสิ่งดีดีใหม่ๆกานดีก่า
อวยพรเสดและมาฟังเรื่องเล่าปีใหม่กานบ้างนะ
เริ่มจากก่อนปีใหม่
ที่บ้านวางแพลนว่าจะไปเชียงใหม่
ก้อได้ไปกานจิงๆ แต่ตอนแรกไม่อยากไป
เพราะว่าวิชา เสดสาด จานดันบอกว่าจะสอบ
แต่พอไปเรียนวันที่ 29 อาจานเรื่อง เลยหายเครียดเลย
เพราะตอนแรกรุ้ตัวงัย ว่าไปเที่ยวแล้วคงไม่ได้อ่านแน่ๆ แต่
สุดท้ายก้อได้เที่ยวอย่างสบายใจซะที สมหวังจิงๆ อิอิอิ..................
ก้อเริ่มจากวันที่29
นัดพ่อไว้ว่าเจอกานหัวลำโพง
ตอน 5โมง เพราะเลิกเรียนเสดสาดพอดี
แต่เอาไปเอามาจานแม่ง ดันเลิก 2.30 ซะงั้น
สงสัยคงแอบงอนเด็กๆที่ไม่ตั้งใจเรียนกาน 555
เลยทามให้ช้านเลิกเรวกว่ากำหนดมากมาย เลยต้องมานั่งประชุมสวู
นั่งไปนั่งมา
แป๊ปๆ 4 โมง
โทรไปหาท่านพ่อ
ท่านพ่อบอกว่าจะออกจากบ้าน
4.15 เราเลยไม่อยากออกก่อนเพราะ
ถ้าออกก่อนต้องไปถึงก่อนแน่ ขี้เกียจไปรอ
เลยออกมานซะ 4.40 ไปถึงก้อ พอดี 5 โมง
ท่านพ่อโทรมาพอดี เลยไม่โดนด่า แต่กว่าจะหากานจนเจอก้อนานง่ะ
แต่โชคดีที่
นังม้วนมาเปนเพื่อน
เลยไม่หลง โชคดีไปเลย
เพราะม้วนกะมาเจอหน้าพี่เป๊กด้วย
พอไปเจอกานกะท่านพ่อ พ่อก้อให้ไปทานข้าว
ก้อนั่งกิน นั่ง เม้า กานจนได้เวลา ก้อลานังม้วนและก้อขึ้นรถไฟ
ตื่นเต้นมากมาย เพราะเป็นการขึ้นรถไฟครั้งแรกของอิชั้นค่ะ.........
พอขึ้นไปถึง
ชอบจายมากมาย
ตู้นอนใหญ่ดี กว้างอีก
เลยไปถึงนั่งเม้ากะพี่ๆซะกระจาย
พอนั่งไปซักพักเริ่มเบื่อค่ะ เลยหาไรทาม
เลยเอาเอมพีขึ้นมาฟัง จนแบตหมดเลยเซงๆๆ
พอไม่มีไรทามเลยนอนกานดีก่า พอนอนไปนอนมา
มีโทรสับเข้ามา เลยคุยกานถึงตี 2 ขอบจายมากค่ะที่เปนเพื่อนคุยนะ
เสดแล้วก้อนอน
พอ 6 โมงก้อตื่นและ
แย่มากเพราะคนลงลำปางเยอะ
เสียงดังนอนมะหลับ ตื่นมาก้อเลยแปรงฟัน
นั่งเม้ากะพี่ๆต่อ จนถึง 8 โมง ถึงสถานีเชียงใหม่
ลงไปนะ อากาศดีโคตร หนาวจนปากสั่นเลยแล้วก้อไปขึ้นรถตู้ที่มารับ
เสดก้อไปกิน
กินข้าวที่ร้านข้างหน้า
ม.เชียงใหม่ กินเสดไปถ่ายรูป
ตรงป้ายที่ม.เชียงใหม่ แล้วก้อขึ้นไปดอยสุเทพ
ไปไหว้พระต่อ บนดอยหนาวมากมาย ชอบๆๆเดินขึ้น
แอบเมื่อย แต่รู้สึกดีมากๆได้ออกกำลังไปในตัว เลยอิอิ
พอขึ้นไปถึงยอดดอยเดินวันรอบพระธาตุ 3 รอบ เพื่อเอาบุญ
แล้วก้อลงมาขึ้นรถเพื่อไปบ้านอาที่จะมานอนพัก นึกว่าใกล้ๆนะ
พอไปถึง ห่างจากตัวเมืองตั้ง 30 โล เรานี่นั่งหลับแล้วหลับอีกง่ะ.....
ไปถึงบ้าน
ก้อกางเต้นท์
แล้วก้อรอเวลาจนเยน
ออกไปกินข้าวและไปเที่ยว วอร์มอัพ
ชอบมากมายแต่คนเยอะโคตรๆ ไปถึงแบบว่าไม่มีที่
แต่แอบงงเพราะ ช ที่เชียงใหม่ ขาว ตี๋ สูง น่าร้าก หล่อ น่ากินมากๆๆ
พอตี 1 ก้อกลับมาที่พัก
แล้วก้ออาบน้ามนอนกานอิอิ
แล้วก้อคุยโทรสับในเต้นท์ต่อ
กว่าจะได้นอนก้อดึกอยู่นะ ตี 4 แน่ะ
แต่ก้อดี แก้เหงา พอวางก้อหลับเปนตาย
ตื่นมาอีกที7โมงเจ้าค่ะ เพราะที่บ้านใหม่มีทำบุญขึ้นบ้านใหม่
ชาวบ้านมากันตรึม เข้าใจเลยว่าสังคมชนบทเค้าช่วยเหลือกานมาก
พอเสดเราก้อออกไป
เพื่อซื้อของกินเข้ามาบ้าน
เพราะวันนี้เปนวันเค้าท์ดาวน์
พอกลับเข้ามาก้อนั่งกินจนถึงเที่ยงคืน
เค้าท์ดาว์นกานไปยกใหญ่ ร้องเกะกานต่อ
สนุกดี กว่าจะนอน ก้อตี 4 เช่นเคยเพราะสังสรรค์เพลินไปหน่อย....
อืมตื่นมาอีกทีเที่ยง
วันนี้ได้ออกไปเที่ยวท่าแพ
ถูกจายที่สุด ซื้อของ ช้อปปิ้ง
เดินไปเดินมา ช ก้อเยอะแยะ น่าร้าก
แต่ก้อพูดไปงั้นง่ะไม่ได้หรอก 5555
เดินซื้อของฝากเพื่อนๆแต่ก้อไม่ได้ไรมากมาย
เสดแล้วก้อนั่งรถกลับบ้านเลยเรพาะดูทุกคนอิดโรยจากเมื่อคืน
พอถึงบ้าน
ก้อหลับกานเปนตาย
ตื่นมาอีกทีเที่ยงแล้วง่ะ
วันนี้เป็นวันที่ต้องกลับแล้ว
เลยอดใจหายไม่ได้ที่ต้องลาจาก
แต่ก้อถึงเวลาแล้วนะ อยู่มาหลายวัน
บ่ายๆออกไปกินข้าวกาน พอเสดกลับมาจัดของ
ไปถึงสถานี 5 โมง ดานมีปัญหาอีกเรื่องตั๋วซ้อนกาน
แม่ดิช้านลุยไปจนเสด เราก้อได้กลับจนได้ ถ้าไม่ได้ท่านแม่นะซวย
อืมนั่งรถไฟขากลับ
ฟิลเดิมๆรอจนเบื่อง่ะ
กว่าจะถึงก้อ 7 โมงเช้าของอีกวัน
แต่ก้อดีประสบการ์ณใหม่แหละ สนุกดี
กลับมาแทนที่จะเหนื่อย นอนพัก ดานหลงกล
หลงกลคำชวนของเดก ออกไปดูหนังกานซะงั้น
เรื่องแบบนี้ดัน บ่ยั่น 555 แต่ก้ออ่ะนะ ดูๆไปก้อหนุกดีง่ะ ขอบคุนนะคะ
สุดท้ายและ
อัพเหนื่อย
ขี้เกียจอัพละเอียด
เลยแค่นี้ก่อนละกาน
ใกล้จะสอบและ
คงไม่ได้อัพอีกนาน
อยากจะบอกว่า
โชคดีทุกคนค่ะ
ร้ากเดกเหมือนเดิมด้วย
ร้ากพ่อแม่ที่สุด
ร้ากคนอ่านด้วยนะ
ร้ากเพื่อนๆด้วย
ไปและ บับบายค่ะ
December 26 ปาร์ตี้สุขสันต์ผ่านไปอีกครั้งกะช่วงเวลาดีดีอีกช่วงหนึ่ง
ไม่เข้าใจเหมือนกานว่าทำไม
ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุด
มานถึงผ่านไปได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้
มานเหมือนเพิ่งจะเกิดขึ้นมาเมื่อไม่นานนี้
แล้วมานก้อวนกลับมาเรื่อยๆแบบนี้ไปเรื่อย
แต่ช่วงเวลาที่เกิดขึ้นนี่สิ ไม่อยากให้มานรีบผ่านไปเลย
อยากจะตักตวงความสุข และเก็บความรู้สึกดีดี
เอาไว้ให้ได้มากที่สุด แต่ก็ทำไม่ได้ซะที
ทุกครั้งที่มีความรู้สึก สนุก สุดเหวี่ยง
จะรู้สึกอยากให้เกิดขึ้นเร็วๆ อยากให้ถึงวันงานเร็วๆ
แต่พอถึงวันจริง ดันอยากให้วันนี้ยางไม่เกิดขึ้น
คงเป็นเพราะรู้สึกเสียดายที่ว่า
ถ้างานเกิดขึ้นแล้ว มานก้อจะต้องจบลงอีกครั้ง
แล้วความสุขของเราก็จะหายตามไป
แต่ก็เอาเหอะ เหมือนที่ใครหลายๆคนพูดเอาไว้
เราควรจะเก็บเอาแค่
ช่วงเวลาที่ดีดีเอาไว้
เป็นความทรงจำ
จิงป่ะคะเพื่อนๆ
อืมง้านเราก้อจะทามบ้างละกานนะ
เพื่อความสุขในชีวิตของเรา
จะพยายามไม่รู้สึกเสียดายกะสิ่งที่มานกะลังจะเกิดขึ้น
และเมื่อมานเกิดขึ้นก้อจะทามสิ่งๆนั้น ให้ดีที่สุด
เนี่ยเรื่องก้อมีอยู่ว่า
วันเสาร์ที่ผ่านมา
ก่อนคริสมาสต์นี่แหละ
เพื่อนๆในกลุ่มของเรา
มานนึกครึ้มกาน
อยากจะจัดงานเลี้ยง
เนื่องในโอกาสต่างๆ หลายๆอย่าง
ไม่ว่าจะเป็น คริสมาสต์ ปีใหม่ และวันเกิด
เพราะถ้าจะจัดวันปีใหม่ คงจะจัดไม่ได้
เพราะไปป์ไม่อยู่ คงไม่มีสถานที่ให้จัด
เพราะเจ้าบ้านไม่อยู่ 5555
เลยตกลงปลงใจ ระดมความคิดแบบสายฟ้ายางไม่ทันแลบ
ว่าจะมาจัด วันเสาร์ที่ 24 โดยที่คิดกานก่อนวันจริงแค่ 2 วัน
แต่ก้อน่าแปลกใจที่แพลน มานยางไม่ล่ม อิอิ
ทั้งๆที่ คนมาก้อไม่มากมาย เพราะแต่ละคน ติดนู่นติดนี่
แต่ในที่สุด งานเลี้ยง ครั้งนี้ก้อเกิดขึ้นจนได้
เริ่มงานประมาณ 6 โมง
แต่เจ้าบ้านก้อต้องมาเตรียมงานจิงมะ
เราเลยนัดนังม้วนไว้บ่าย 2
ให้มาช่วยเตรียมงาน จ่ายตลาด คิดเมนู
แต่ม้วนก้อมาเลท ตามเคย ครึ่งชั่วโมง อิอิ
พอมาถึง ก้อออกไปตลาดกานเลยค่ะ
ไปบิ๊กซีก่อน ซื้อน้ำ ของกิน อะไรต่างๆมากมาย
แล้วก้อมาซื้อเครื่อง สุกี้ในตลาดต่อ
ถือของกาน 2 คน แบบว่าหนักมาก
ปวดแขนไปตามๆกาน
พอจ่ายตลาดเสด กลับมาบ้าน
4โมง ก่าๆ ก้อรีบเข้าครัวกานเลยค่ะท่าน
กลัวเพื่อนมาเร็วแล้วจะไม่ทัน
แต่ในที่สุด ก้อไม่ทันจิงๆ
เพราะคนทามมีกานแค่ 3 คน
แต่เมนู นี่เพียบ
มีป๊อะเปี๊ยะแฮมชีส ยำมาม่า หมูสะเต๊ะ ซี่โครงหมูแหนม
น่องไก่ทอด ไส้กรอกทอด แล้วอาหารหลัก สุกี้ค่ะ
อืมทำๆกานอยู่ ข่อย บวม โอ๊ตก้อมากานและ
ข่อยซื้อต้มยำ กะมะม่วงมา
ก้อจัดขึ้นโต๊ะ แล้วข่อยก้อมาช่วยทามครัวต่อ
ส่วนบวม ก้อนั่งเป็นคุณนาย ดูแดจังกึมอยู่ในบ้าน
เพราะเหตุผลที่ว่า เทอทามกับข้าวมะเปนค่ะท่าน
อืมพออาหารทยอยเสด นังม้ง ก้อย่างกรายเข้าสู่บ้าน
เหมือนรู้เลยนะมึง ว่าเสดพอดี
แต่ที่น่าประหลาดใจ คือหมูยุ้ย ที่นัดกานว่าจะมาจ่ายตลาด
แต่เทอมาสายที่สุดค่ะ แถมตอนมาพ่วงแฟนสุดที่ร้ากมาอีก
ทามให้บวมอายม้วนไปในที่สุด อ่อลืมบอกที่หมูยุ้ยมาสาย
เพราะไปทามงานสวู ที่บ้านเฮียมาค่ะ
อืมพอมาถึงครบองค์ ก้อมานั่งกิน นั่งเม้า ฟังเพลงคลอกานไป
จนแต่ละคนเริ่มอืด ก้อมานั่งเม้าเรื่อง ผีๆ กานต่อ
ซึ่งเรื่องนี้ โอ๊ตเปนตัวชูโรง เพราะประสบการณ์เยอะ
สุดท้ายก่อนงานเลิก ทุกคนก้อเซอร์ไพรส์ บีข่อย
ด้วยเค้กส้มต้นกก ก่อนวันเกิดจิง วันที่ 29
เพราะวันจิงคงไม่ได้เจอกาน อิอิ
แล้วก้อนั่งทานเค้กกานต่อ
พอ 5 ทุ่ม ก่าๆ ก้อไปส่งหมูยุ้ยเข้าบ้าน
เพราะมานคงไม่อยากกลับดึกมาก
ส่วนพวกแรดๆ ก้ออยู่กานต่อไป
มีแพลนไปดูไฟที่ เพนนินซูล่า
กะโบสถ์ที่อัสสัม
เพราะเที่ยงคืน โบสถ์อัสสัมมีงานวันคริสต์มาส
อืมพอไปถึงก้อ ไม่มีอารายใหญ่โตมาก
แค่โบสถ์สวย เลยอยู่กาน 30 นาที
แล้วขับรถไปต่อ กะดูไฟที่เพนนินต่อ
แต่ไปถึง กรี๊ดๆๆๆไฟเค้าปิดง่ะเซงโคตรๆๆๆ
ก้อเลยขับรถกลับบ้านถึงประมาณ ตี 2 ค่ะ
มาถึง ข่อยกะโอ๊ตก้อสลบกานไปก่อน
เหลือ ช้าน ม้ง ม้วน แรดทามไรกานไปเรื่อย จนถึงตี 5
กรี๊ดเลย แบบว่าดู ช เพลินไปหน่อย
เลยเข้านอนดีก่า
เหนื่อยๆๆๆมามาก ขอพักก่อนนะคะ
เรื่องมานก้อมีอยู่เท่านี้
งานก้อไม่ได้ใหญ่โตอะไรมากมาย
แต่การที่เราได้อยู่กะคนที่เรา สนิทๆ
ในช่วงเวลาที่พิเศษ ๆ มานก้อทามให้เรามีความสุขที่สุด
ขอบคุนทุกๆคนที่สร้างงานวันนี้ขึ้นมานะจ้ะ
ปล.1 ขอบคุนเพื่อนๆที่ทามให้งานวันนี้เกิดขึ้น
ปล.2 ขอบคุนพ่อแม่ที่แนะนำว่าจะจัดงานยังงัย
ให้อิสระเต็มที่เลย แม่ช้าน
ร้ากที่สุดในโลก
ปล.3 ขอบคุนเทศกาลคริสมาสต์ เลยทามให้เกิดความคิดนี้
ปล.4 ขอบคุนคนอ่านที่ทนอ่านมาจนจบ
ปล.5 ขอบคุนคอมเม้นทุกคนที่คิดจะคอมเม้น
ปล.6 ขอให้บีคูล มีความสุขมากๆ อยู่กะช้านและโปโกะตลอดไปนะ
ร้ากแกนะ คิงคอง จุ๊บๆๆๆๆ
ไปและค่ะ เหนื่อยๆๆ เนตช้ามากมาย
December 15 เพราะเทอ......รึป่าวช่วงนี้ มานเกิดอะไรกะใจของช้าน
ใครช่วยบอกช้านทีสิ
เพื่อนๆเคยเป็นกันบ้างมั้ย
ความรู้สึก เวลาที่ได้คุยกับใครคนหนึ่ง
เป็นเวลาเพียงไม่นาน แต่ว่าบ่อย และ สม่ำเสมอ
บ่อยจนบางครั้งในใจของช้าน
นึกถึงเค้าอยู่เสมอ ตลอดเวลา
โดยที่ไม่รู้ตัวเลย ว่า....
ความรู้สึกที่เรามีต่อเค้ามันเรียกว่าอะไรกันแน่
ก้อเนี่ยแหละความรู้สึกของช้านในตอนนี้
มานรู้สึกอึดอัดยังงัยบอกไม่ถูก
สงสัยคงเป็นเพราะว่า
ช้านไม่ค่อยได้ระบายความรู้สึกอันนี้ออกไปให้เพื่อนฟังเยอะนัก
กับเจ้าตัวของเค้าเองช้านก็คงไม่กล้าที่จะพูดออกไป
เพราะอะไรก็ไม่รู้เหมือนกาน
ทั้งๆที่ปกติ นิสัยของช้านมักเป็นคนพูดตรงๆแท้ๆ
แต่ตอนนี้ กับคนคนนี้มันเปลี่ยนไป
ไม่แน่ใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไม
เฮ้อ ตอนนี้เราเริ่มจะทนกะความอึดอัดนี้ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว
เลยขอมาระบายในสเปซนี้ละกาน
ตอนเนี้ย
มีคนคนนึงสามารถทามให้เราเปลี่ยนไปได้
คนคนนี้เค้าถือว่าเป็นคนที่เราชอบรึเปล่า
อันนี้ไปป์ก้อไม่แน่ใจ
แต่ไปป์ว่าตอนนี้ ไปป์เริ่มจะรู้สึกแบบนี้กะใครบางคน
ที่เราได้คุยกานทุกวาน
โดยที่เราต้องรอให้เค้าไปนอนก่อนเราถึงจะไปนอนตาม
ก้อเพราะเราจะดูให้ชัวร์ว่าเค้าไปนอนแน่ๆงัย
ถ้าเราไปนอนก่อน เราก็ไม่รู้อ่ะสิว่าเค้าจะไปนอนจิงๆอ่ะป่าว
เหตุนี้ก้อเลยทามให้ไปป์นอนดึกทุกวานเลย
แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ เพื่อคนคนนั้นเราทำได้
และทำอย่างเต็มใจด้วยแหละ
เรารู้สึกเป็นห่วงเค้ามาก(ไม่รู้เพราะเค้าเปนเด็กกว่าหรือป่าว)
คอยดูแลเค้าอยู่ห่างๆแหละ(เค้าจะรู้ป่าวเนี่ย)
คอยเตือนเค้า บอกเค้า แนะนำเค้า
สิ่งที่ทำไปทั้งหมดนี่ไม่รู้เค้าจะได้รับรู้รึเปล่า
เพราะตัวช้านไม่เคยบอกเค้าว่าช้านรู้สึกยังงัย
แต่ช้านก้อจะทามให้เค้าเห็นให้มากกว่านี้
แต่มานอาจจะต้องใช้เวลานานกว่านี้
กว่าจะสานต่อความสัมพันธ์นี้ได้
เพราะว่า ตัวของช้านรู้ฐานะของช้านดี
ว่าอยู่ในฐานะอะไร
เค้าคิดยังงัยกะเราเราก็ไม่รู้
รู้สึกอะไรก้อไม่เคยบอก
รู้แต่ว่าตอนนี้ช้านคงแอบชอบเค้าไปแล้วแหละ
มันเลยทำให้ช้านสับสน
สิ่งที่ชอบในตัวเค้าคคงจะเปนสเปคที่อยู่ในใจช้าน
คือเค้าง่ะตรงมากๆ
แต่นิสัยนั้นเรายังไม่รู้มากมาย
เพราะเรายังเป็นแค่คนรู้จัก
และอาจจะเป็นคนรู้จักแบบนี้ตลอดไปด้วยรึป่าว
ช้านก้อไม่สามารถที่จะรู้ได้
เพียงแต่ตอนนี้ช้านจะพยายามทน
กะความรู้สึกนี้ต่อไปก่อนละกาน
ช้านจะ
รอ
รอ
รอ
และ รอต่อไป
จนกว่าเค้าจะหันมามองในตัวของช้านบ้าง
แล้วเมื่อวันที่เค้า กะ ช้าน พร้อมเมื่อไหร่
เราคงได้เดินก้าวไปในก้าวต่อไป
ช้านจะรอเทอนะ
หวังว่าเค้าคงจะได้รับรู้ความรู้สึกอันนี้บ้างนะคะ
ถ้ารู้แล้วก้อช่วยเปลยๆออกมาได้มะ
เพราะเราก้ออยากรู้ว่าเทอรู้สึกยังงัย
ไม่งั้นช้านคงจะไม่กล้าที่จะพูดคำคำนั้นออกไป
ช้านรู้ว่าเทอยังมีโอกาสกะคนอื่นอีกมากมาย
แต่ถ้าเทอลองเปิดโอกาสให้ใครสักคนแบบช้านดูบ้าง
มันก็ไม่ใช่สิ่งเสียหายนี่นา
เวลาเท่านั้นคงจะตัดสินเรื่องๆนี้ได้
ไปนอนและค่ะ
เรื่องนี้เส้ามากมาย
ไม่อยากที่จะเขียนต่อและ
เพื่อนๆช่วยแนะนำเราหน่อยละกาน
ว่าเราควรจะทำยังงัย
ขอบคุนนะคะที่อ่านกานจนจบ
|
||||
|
|
